Αρχεία Ετικετών: ΘΕΟΣ

Θα ήθελα ακόμη να πω παρότι έχω πει πολλές φορές για τους ανθρώπους εκείνους οι οποίοι πηγαίνουνε στην Εκκλησία παρακάθονται στο Χριστός Ανέστη αλλά φεύγουνε μετά το Χριστός Ανέστη… Για αυτό βλέπουμε στις Ορθόδοξες Εκκλησίες χιλιάδες από έξω μόλις γίνει το Χριστός Ανέστη, δεκάδες, που πήγανε οι άλλοι; Έφυγαν! Γιατί έφυγαν; Γιατί Ανέστη ο Χριστός!Συνέχεια ανάγνωσης «Το είπε ο προφήτης Δαβίδ το 1050 π.Χ., θα συμβεί ξανά την Ανάσταση;»

«Και της λέει: ποτέ πια να μη γίνει από σένα καρπός μέχρι το τέλος του κόσμου και ξεράθηκε η συκιά αμέσως» ~ Ματθ. κα’ 19 «Να μη νομίζεις ότι ο Κύριος καταράστηκε χωρίς λόγο τη συκιά, αλλά το έκανε αυτό για να δείξει στους αχάριστους Ιουδαίους ότι έχει τη δύναμη ικανή πρός τιμωρία. Επειδή δηλαδήΣυνέχεια ανάγνωσης «Όταν θέλει μπορεί και να τιμωρεί, αλλά δεν θέλει διότι είναι αγαθός»

Ὁ ἀββᾶς Ἀντώνιος κάποια φορὰ βυθίζοντας βαθιὰ τὴ σκέψη του, ζήτησε νὰ μάθει τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ:«Κύριε, εἶπε, πῶς μερικοὶ ζοῦν λίγα χρόνια καὶ πεθαίνουν, ἐνῷ ἄλλοι φτάνουν στὰ βαθιὰ γεράματα;Γιατί κάποιοι ζοῦν μέσα στὴ φτώχεια καὶ ἄλλοι πλουτίζουν; Καὶ πῶς συμβαίνει ἄδικοι νὰ πλουτίζουν καὶ δίκαιοι ἄνθρωποι νά ΄ναὶ φτωχοί;» Ἄκουσε τότε μιὰ φωνὴΣυνέχεια ανάγνωσης «Γιατί κάποιοι ζοῦν μέσα στὴ φτώχεια καὶ ἄλλοι πλουτίζουν;»

«Καταραμένος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ στηρίζει τὶς ἐλπίδες του σὲ ἀνθρώπους ἡ σὲ κάποιο ἀνθρώπινο ἀγαθό». (Ἴερ. Ἰζ’ 5) «Μὴ στηρίζετε τὶς ἐλπίδες σᾶς σὲ κοσμικοὺς ἄρχοντες. Μὴν ὑπερηφανεύεσθε γιὰ τὸν πλοῦτο σας, ποὺ εἶναι προσωρινὸς καὶ ἀβέβαιος. Μὴν ἐμπιστεύεστε τὴ σωματική σας δύναμη. Μὴν ἐπιδιώκετε τὴ λαμπρότητα τῆς ἀνθρώπινης δόξας. Κανένα ἀπὸ αὐτὰ δὲνΣυνέχεια ανάγνωσης «Μὴ στηρίζετε τὶς ἐλπίδες σᾶς σὲ κοσμικοὺς ἄρχοντες»

«Ὅλοι προσευχόμαστε, ἀλλ’ ὄχι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἐπειδή, ὅταν τὸ σῶμα βρίσκεται στὴ γῆ καὶ τὸ στόμα μωρολογεῖ μάταια καὶ ἡ σκέψη τριγυρνάει παντοῦ, στὸ σπίτι καὶ στὴν ἀγορά, πὼς ἕνας τέτοιος θὰ μπορέσει νὰ πεῖ ὅτι προσευχήθηκε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ; Διότι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ προσεύχεται ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἔχει τίποτε κοινὸ μὲ τὴ γῆ,Συνέχεια ανάγνωσης «Πὼς ἕνας τέτοιος θὰ μπορέσει νὰ πεῖ ὅτι προσευχήθηκε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;»

«Ὁ Θεὸς εἰσέρχεται στὸ βάθος στὸ κατώτατο βάθος τῆς καρδίας τοῦ ἀνθρώπου, ἐκεῖ ἀκόμα ποὺ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι δὲν μποροῦμε νὰ μποῦμε καὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε. Γιὰ αὐτὸ εἶναι σημαντικὸ νὰ ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό, ἔχει ὁ Θεὸς τὸν τρόπο του, θὰ βρεῖ ὁ Θεὸς τρόπο νὰ ἐπισκεφτεῖ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ξέρετε ὁ ΘεὸςΣυνέχεια ανάγνωσης «Εκεί που εμείς δεν μπορούμε να μπούμε»

«Πιστεύω εἷς ἕνα Θεὸν Πατέρα. Ὀνομάζεται Πατέρας, γιὰ τὸν μονογενῆ Λόγο Του, καὶ τὸ Πνεῦμα ποὺ προέρχεται ἀπὸ Αὐτόν. Τὰ ὁποία καὶ πολλοὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ δῆθεν ὁμολογοῦν τὸν Θεό, τὰ ἀθέτησαν. Διότι ἂν ποῦμε τὸν Θεὸ χωρὶς τὸν Λόγο καὶ τὸ Πνεῦμα, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι εἶναι ἀτελής. Καὶ ἐὰν εἶναι ἀτελής, ἑπομένως δὲν εἶναιΣυνέχεια ανάγνωσης «Αὐτοὶ ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν πραγματικὸ Θεὸ ὀνομάζονται ἄθεοι»

Οι εξελίξεις θα είναι τέτοιες που θα συμβάλουν, ώστε νά ξεχωρίσει η ήρα από τό σιτάρι, όπως ορθά έλεγε ο Άγιος γέροντας Παϊσιος. Ο Θεός ότι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ο διάβολος, αλλά.. δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να προκύψη απόΣυνέχεια ανάγνωσης «Άγιος Παΐσιος: «Οι εξελίξεις θα είναι τέτοιες που θα συμβάλουν, ώστε νά ξεχωρίσει η ήρα από τό σιτάρι»»

– Γέροντα, όταν ανάβουμε ένα κεράκι, λέμε ότι είναι γι᾿ αυτόν τον σκοπό; – Το ανάβεις· που το στέλνεις; Δεν το στέλνεις κάπου; Με το κεράκι ζητούμεκάτι από τον Θεό. Όταν το ανάβης και λές «γι᾿ αυτούς που πάσχουν σωματικά καιψυχικά και γι᾿ αυτούς που έχουν την πιο μεγάλη ανάγκη», μέσα σ᾿ αυτούς είναι καιΣυνέχεια ανάγνωσης «Αγ. Παΐσιος: «Με το κεράκι ζητούμε κάτι από τον Θεό»»

Και κάποιος άλλος που είχε πρόβλημα αρκετά σοβαρό και πήγε και κλαιγότανε στο γέροντα και ξανακλαιγόταν, του λέει, αφού ήταν ανθρωπίνως άλυτο. «Άκου, παιδί μου, σου εμπιστεύτηκε ο Θεός ένα μικρό πειρασμό, μία μικρή δυσκολία, ένα προβληματάκι… Κι εσύ αντί να χαρείς γι’ αυτό που σου εμπιστεύτηκε, κάθεσαι και στενοχωριέσαι; Πές, Χριστέ μου, να είναιΣυνέχεια ανάγνωσης «Άγιος Πορφύριος: «Κι εσύ αντί να χαρείς γι’ αυτό που σου εμπιστεύτηκε, κάθεσαι και στενοχωριέσαι;»»