Το πολυτιμότερο δώρο στις ψυχές των κεκοιμημένων

Το καλύτερο από όλα τα μνημόσυνα που μπορούμε να κάνουμε για τους κεκοιμημένους είναι η προσεκτική ζωή μας, ο αγώνας που θα κάνουμε, για να κόψουμε τα ελαττώματα μας και να λαμπικάρουμε την ψυχή μας. Γιατί η δική μας ελευθερία από τα υλικά πράγματα και από τα ψυχικά πάθη, εκτός από τη δική μας ανακούφιση,Συνέχεια ανάγνωσης «Το πολυτιμότερο δώρο στις ψυχές των κεκοιμημένων»

Πρέπει να είναι βόδι κανείς για να μην καταλαβαίνει

Σε κάποιον διάλογο με έναν προσκυνητή, ο Γέροντας είχε πει: – Τι να πούμε, βρε παιδιά, όλα τα λένε και τα γράφουν τα βιβλία μας (της Εκκλησίας), αλλά ποιός τα διαβάζει; Ο κόσμος χαμπάρι δεν παίρνει. Κοιμάται με τα τσαρούχια! – Αυτά, Γέροντα, είναι σημεία των καιρών; – Σημεία, σημεία των καιρών, δεν βλέπετε… ΠρέπειΣυνέχεια ανάγνωσης «Πρέπει να είναι βόδι κανείς για να μην καταλαβαίνει»

Γέροντα, πέστε μας κάτι για τον Αντίχριστο

Ας πούμε μια φορά για τον Χριστό… Όσο μπορούμε να είμαστε κοντά στον Χριστό. Αν είμαστε με τον Χριστό, τον Αντίχριστο θα φοβηθούμε; Μήπως το αντίχριστο πνεύμα δεν υπάρχει τώρα; Το κακό ούτως ή άλλως το κάνει το αντίχριστο πνεύμα. Και αν γεννηθή και ένα αντίχριστο τέρας και κάνη μερικά μπανταλά, θα γελοιοποιηθή στο τέλος.Συνέχεια ανάγνωσης «Γέροντα, πέστε μας κάτι για τον Αντίχριστο»

Λένε για την Αθήνα, «ζούγκλα‐ζούγκλα» και κανείς δεν φεύγει από εκεί!

– Γέροντα, είπατε σε κανέναν ότι θα γίνη πόλεμος; Έτσι ακούσαμε. Είναι αλήθεια; – Εγώ δεν λέω τίποτε και ο κόσμος λέει ό,τι θέλει. Και να ξέρω κάτι, που να το πώ; – Τί βάρβαρο πράγμα, Γέροντα, ο πόλεμος! – Αν οι άνθρωποι δεν είχαν αυτήν την… «ευγένεια» της αμαρτίας, δεν θα έφθαναν σʹ αυτόΣυνέχεια ανάγνωσης «Λένε για την Αθήνα, «ζούγκλα‐ζούγκλα» και κανείς δεν φεύγει από εκεί!»

Απαντήσεις Αγίου Παϊσίου σε απορίες για ηλεκτρονικές ταυτότητες και σφράγισμα του αντιχρίστου

Ο Γέροντας Παΐσιος αναλύει την ανησυχία του κόσμου για τις νέες ταυτότητες, τονίζοντας πως η αποδοχή τους συνδέεται με το σφράγισμα του αντίχριστου. Ξεκαθαρίζει τη διαφοροποίηση μεταξύ ταυτότητας και σφραγίσματος, καλώντας τους πιστούς να είναι προσεκτικοί και να παρακολουθούν τις θέσεις της Εκκλησίας, παραμένοντας ενωμένοι στην πνευματική τους πορεία.

Τότε θα έχουμε την ευλογία του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων μας

«Ο άνθρωπος, όταν είναι δίκαιος, έχει τον Θεό με το μέρος του. και όταν έχη και λίγη παρρησία στον Θεό, τότε θαύματα γίνονται. Όταν κανείς βαδίζη με το Ευαγγέλιο, δικαιούται την θεία βοήθεια. Βαδίζει με τον Χριστό. Πώς να το κάνουμε; την δικαιούται. Όλη η βάση εκεί είναι. Από ʹκει και πέρα να μη φοβάταιΣυνέχεια ανάγνωσης «Τότε θα έχουμε την ευλογία του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων μας»

Έτσι κατάλαβαν οι Έλληνες την ασέβεια τους και αγανάκτησαν!

Με ρώτησαν μία φορά: «Γιατί η Παναγία δεν έκανε θαύμα στην Τήνο και οι Ιταλοί τίναξαν το καράβι «Έλλη» την ημέρα της μνήμης της;». Ενώ η Παναγία έτσι έκανε μεγαλύτερο θαύμα. Το τίναγμα της «Έλλης» προκάλεσε την αγανάκτηση των Ελλήνων. Κατάλαβαν οι Έλληνες ότι οι Ιταλοί δεν σέβονται τίποτε και αγανάκτησαν, όποτε μετά τους εδίωξανΣυνέχεια ανάγνωσης «Έτσι κατάλαβαν οι Έλληνες την ασέβεια τους και αγανάκτησαν!»

Γιατί η Παναγία δεν σβήνει τη φωτιά;

– Γέροντα, όταν συμβαίνη λ.χ. μία θεομηνία και είναι οργή Θεού, αν προσευχηθούν οι δίκαιοι, δεν εισακούονται; – Ξέρεις τί γίνεται; Δεν είναι ότι έχει μετάνοια ο κόσμος, όποτε εισακούονταιαπό τον Θεό οι δίκαιοι. Άλλο είναι όταν παροργίζουμε τον Θεό και το αναγνωρίζουμε, τότε λυπάται ο Θεός και μας βοηθάει. Αλλά, όταν δεν αναγνωρίζη κανείςΣυνέχεια ανάγνωσης «Γιατί η Παναγία δεν σβήνει τη φωτιά;»

Άγιος Παΐσιος: «Παναγία μου, οικονόμησε την εσύ. Εγώ δεν έχω τί να της δώσω»

Θυμάμαι μία άλλη περίπτωση πάλι, στην Κόνιτσα, όταν ήμουν στην Ιερά Μονή Στομίου. Μετά την Πανήγυρη της Παναγίας στις 8 Σεπτεμβρίου, οι προσκυνητές τα είχαν αφήσει όλα άνω‐κάτω. Εκεί που τακτοποιούσα κάτι, βλέπω, κάθησε η αδελφή μου και μία άλλη κοπέλα να συμμαζέψουν. Αυτή η καημένη είχε ακόμη δύο αδελφές – η μία μικρότερη –Συνέχεια ανάγνωσης «Άγιος Παΐσιος: «Παναγία μου, οικονόμησε την εσύ. Εγώ δεν έχω τί να της δώσω»»

Ο Άγιος Παΐσιος και ο ομοφυλόφιλος

Απλή ποιμαντική αγάπης χωρίς συναίνεση στα πάθη και τα λάθη. Μια φορά είχε έρθει στο καλύβι ένα νέο παιδί απελπισμένο, γιατί έπεφτε σε σαρκική αμαρτία και δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτό το πάθος. Είχε πάει σε δύο πνευματικούς που προσπάθησαν με αυστηρό τρόπο να το βοηθήσουν να καταλάβει ότι είναι βαρύ αυτό που κάνει.Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Άγιος Παΐσιος και ο ομοφυλόφιλος»