Η νίκη ανήκει στον Χριστό

Καὶ ἂν ἀκόμα μείνῃς ἕνας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἂν ἀκόμη τὸ περιβάλλον σου εἶνε Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ κατακλυσμός, μπορεῖς ἂν θέλῃς, διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ, νὰ ζήσῃς ἠθικὸν βίον, σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο. Φτιάξτε παρέες, λέει ὁ Καρρέλ, δυὸ – δυό, τρεῖς – τρεῖς. Δημιουργῆστε παρέες σ᾿ ὅλη τὴν κοινωνία· καὶ μέσαΣυνέχεια ανάγνωσης «Η νίκη ανήκει στον Χριστό»

Μόλις ανοίξουν τα μάτια μας, την ώρα που θα ξυπνήσουμε…

Μόλις ανοίξουν τα μάτια μας, την ώρα που θα ξυπνήσουμε, αμέσως την ευχή, το “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με”. …Προσοχή από την στιγμή που θα ξυπνήσει από τον ύπνο ο άνθρωπος. Επειδή είπαμε ότι ο διάβολος παρακολουθεί και γνωρίζει καλά τον σκοπό ότι «θα σηκωθώ για προσευχή», κι αυτός είναι προηγουμένως ετοιμασμένος και «σηκωμένος», γιαΣυνέχεια ανάγνωσης «Μόλις ανοίξουν τα μάτια μας, την ώρα που θα ξυπνήσουμε…»

Σημεία του Τέλους: Θεομηνίες, καταστροφές, πόλεμοι…

Σημεία του Τέλους: Θεομηνίες, καταστροφές, πόλεμοι, ακοές πολέμων, λιμοί, λοιμοί, σεισμοί… «Μελλήσετε δέ ἀκούειν πολέμους καί ἀκοάς πολέμων· ὁρᾶτε μή θροεῖσθε· δεῖ γάρ πάντα γενέσθαι, ἀλλ’ οὔπω ἐστί τό τέλος. ἐγερθήσεται γάρ ἔθνος ἐπί ἔθνος καί βασιλεία ἐπί βασιλείαν, καί ἔσονται λιμοί καί λοιμοί καί σεισμοί κατά τόπους· πάντα δέ ταῦτα ἀρχή ὠδίνων». (Ματθ. κδ’,Συνέχεια ανάγνωσης «Σημεία του Τέλους: Θεομηνίες, καταστροφές, πόλεμοι…»

Χριστιανός χωρίς σταυρό και αγώνα δεν νοείται

Χριστιανός χωρίς σταυρό και αγώνα δεν νοείται. Χριστιανός που ακολουθεί ένα εύκολο δρόμο δεν νοείται. Νόμισαν και νομίζουν μερικοί, ότι Χριστιανός είναι να τηρεί κανείς μερικές ηθικές εντολές και να καλοπερνάει στην ζωή του, να έχει ανέσεις, να έχει μία ευημερία ανθρώπινη και να έχει μία ζωή ανθρωπίνως εξασφαλισμένη. Αλλά δεν είναι αυτός ο Χριστιανός.Συνέχεια ανάγνωσης «Χριστιανός χωρίς σταυρό και αγώνα δεν νοείται»

Η μύγα και η μέλισσα

Γνώρισα ἐκ πείρας ὅτι σ’ αὐτὴ τὴ ζωὴ οἱ ἄνθρωποι εἶναι χωρισμένοι σὲ δύο κατηγορίες. Τρίτη δὲν ὑπάρχει ἢ στὴ μία θὰ εἶναι ἢ στὴν ἄλλη. Ἡ μία, λοιπόν, κατηγορία τῶν ἀνθρώπων μοιάζει μὲ τὴ μύγα. Ἡ μύγα ἔχει τὴν ἑξῆς ἰδιότητα: νὰ πηγαίνει πάντα καὶ νὰ κάθεται σὲ ὅ,τι βρώμικο ὑπάρχει. Γιὰ παράδειγμα, ἂνΣυνέχεια ανάγνωσης «Η μύγα και η μέλισσα»

Ο Άγιος Νεκτάριος μιλώντας για την ελεημοσύνη

Ο Άγιος Νεκτάριος μιλώντας για την ελεημοσύνη αναφέρει:Η ελεημοσύνη είναι πράξη ἀγαθῆς προαιρέσεως.Η ελεημοσύνη είναι υπαγόρευση αγαθής καρδίας, που αγαπάει τον πλησίον της.Η ελεημοσύνη είναι δικαιοσύνη, που αποδίδει τα οφειλόμενα σε όσους τα έχουν ανάγκη.Γιατί όποιος έχει λάβει τα αγαθά από τον Θεό, γίνεται διαχειριστής και οἰκονόμος αυτών.Η ελεημοσύνη είναι εντολή του Θεού, της οποίαςΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Άγιος Νεκτάριος μιλώντας για την ελεημοσύνη»

Ο Παράδεισος είναι γεμάτος από αμαρτωλούς που μετανόησαν

Ο Παράδεισος δεν είναι για τους αναμάρτητους. Είναι για τους αμαρτωλούς Ο Παράδεισος είναι γεμάτος από αμαρτωλούς που μετανόησαν.Είναι και για μας ανοικτός ο Παράδεισος. Αρκεί να κάνουμε το πρώτο βήμα εμείς, το βήμα της μετάνοιας. Τότε σπεύδει ο Θεάνθρωπος Κύριος να κάνει δέκα βήματα για να μας αγκαλιάσει, είναι τα βήματα του ελέους καιΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Παράδεισος είναι γεμάτος από αμαρτωλούς που μετανόησαν»

Η Ανάσταση μαζί με την αγάπη μεταμορφώνουν τους ανθρώπους

Ήταν δυστυχισμένη η Μαρία και άτυχη. Ο άντρας της, ο Μιχάλης, είχε γίνει ανυπόφορος πια μ’ αυτό το μεθύσι. Δεν περνούσε βραδιά που να μη γυρίσει στο σπίτι αμέθυστος. Η ταλαίπωρη η γυναίκα του τον παρακαλούσε να τους λυπηθεί και να πάψει να μεθά. Τα παιδιά τους, τρία αγόρια και μια κορούδα, δεν τολμούσαν ταΣυνέχεια ανάγνωσης «Η Ανάσταση μαζί με την αγάπη μεταμορφώνουν τους ανθρώπους»

Η αμετανόητη μνησίκακη γυναίκα

Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής, είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πως ήταν αγία. Είχε επίσης τόση μνησικακία, που, αν μάλωνε με κάποια άλλη, όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε, μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό, αλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά- αυτό το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί, που κρύβουν τιςΣυνέχεια ανάγνωσης «Η αμετανόητη μνησίκακη γυναίκα»

Σου αρέσω, παιδί μου;

Μια κυρία, γνωστού εμπόρου των Αθηνών, αρρώστησε. Η κυρία αυτή είχε μια εξαδέλφη που είχε έλθει από την Αίγυπτο, πλουσία, Ελένη Βλάχου ωνομάζετο. Ήρθε να ιδή την ασθενή εξαδέλφην της. Ομιλίας γενομένης, της λέγει: «Να στείλης να φέρης τον παπα-Νικόλα, να σου διαβάση ευχή υπέρ υγείας». Η κόρη της ασθενούς αρέσκετο πολύ εις την εξωτερικήνΣυνέχεια ανάγνωσης «Σου αρέσω, παιδί μου;»