Αρχεία Κατηγοριών: Ψυχωφελή

«Ο σκοπός μας δεν είναι να καταδικάζουμε το κακό, αλλά να το διορθώνουμε. Με την καταδίκη ο άνθρωπος μπορεί να χαθή, με την κατανόηση και τη βοήθεια θα σωθή. Τον αμαρτωλό πρέπει να τον αντικρίζουμε με αγάπη και με σεβασμό στην ελευθερία του. Όταν ένα οικογενειακό μας πρόσωπο ρίχνει ένα βάζο από το τραπέζι καιΣυνέχεια ανάγνωσης «Η καλοσύνη πάντοτε νικά την κάθε κακία»

Αυτό που λένε, ανοίγονται τα μάτια της ψυχής, ξέρουν τι λένε οι άγιοι Πατέρες, ήξεραν τι λένε οι άγιοι Πατέρες. Γι’ αυτό να διαβάζουμε και τα πατερικά βιβλία και τη Θεία Γραφή. Μα δεν αδειάζεις; Έστω μισή ώρα κάθε μέρα να διαβάζεις. Αυτή η κάθαρση, αυτός ο φωτισμός, τον οποίον θα πάρεις διαβάζοντας τη ΘείαΣυνέχεια ανάγνωσης «Aνοίγονται τα μάτια της ψυχής διαβάζοντας τη Θεία Γραφή»

Μια φορά κι έναν καιρό ένας άρχοντας καλός και αγαθός, ελεήμων και εύσπλαχνος, θέλησε να κάνει έναν μοναχικό περίπατο στο γειτονικό δάσος. Στον δρόμο που πήγαινε, συνάντησε έναν ζητιάνο με αξιολύπητη εμφάνιση, ο οποίος του ζήτησε ελεημοσύνη. Τον ευσπλαχνίστηκε και, γενναιόδωρος καθώς ήταν, άδειασε τις τσέπες του στα χέρια του. Είχε πάνω του 168 λίρες.Συνέχεια ανάγνωσης «Αδικία… (Διδακτική ιστορία)»

Θ. Κολοκοτρώνης: «Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν» «Ήταν μια εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθησιό μου ήτο όπου έκλαιγα την Ελλάς… Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτιαΣυνέχεια ανάγνωσης «Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν»

Η δειλία είναι νηπιακή συμπεριφορά μιας ψυχής πού εγήρασε στην κενοδοξία. Η δειλία είναι απομάκρυνσις της πίστεως, με την ιδέα ότι αναμένονται απροσδόκητα κακά. Ο φόβος είναι κίνδυνος που προμελετάται. Ή διαφορετικά, ο φόβος είναι μία έντρομη καρδιακή αίσθησις, πού συγκλονίζεται και αγωνιά από αναμονή απροβλέπτων συμφορών. Ο φόβος είναι μία στέρησις της εσωτερικής πληροφορίας.Συνέχεια ανάγνωσης «Οι αληθινοί Χριστιανοί δεν φοβούνται»

Έλεγε μοναχός: Στον Παράδεισο δεν πάμε με γραβάτα. Βλέπετε τούς αγίους; Ποιος πήγε με την ανθρώπινη εξυπνάδα του στον Παράδεισο; Άλλος χωρίς κεφάλι, άλλος χωρίς χέρια, άλλος χωρίς πόδια, φτωχοί συκοφαντημένοι, άρρωστοι… Στενή είναι η στράτα, πού οδηγεί στην ευρυχωρία τού Παραδείσου .όπως το λέει ό προφήτης Δαυίδ: εν θλίψει επλατυνάς με. Μέσα από τηΣυνέχεια ανάγνωσης «Στον Παράδεισο δεν πάμε με γραβάτα»

Η λέξη καντήλι προέρχεται από τη λατινική candela=κερί. Στη χριστιανική Εκκλησία το Καντήλι τοποθετείται μπροστά στις άγιες εικόνες. Αυτό που τοποθετείται μπροστά στον Εσταυρωμένο, μέσα στο Ιερό Βήμα, διατηρείται πάντοτε αναμμένο και γι’ αυτό λέγεται «ακοίμητο» Καντήλι. Ένα Καντήλι τοποθετείται επίσης στο εικονοστάσι του σπιτιού και ανάβεται κάθε μέρα, σύμφωνα με την ορθόδοξο παράδοση. ΜιαΣυνέχεια ανάγνωσης «Καντήλι, Κερί, Θυμίαμα: Ποια η σημασία και οι συμβολισμοί τους;»

Ακόμα και στον κακότροπο άνθρωπο πρέπει να αναζητήσεις μια σπίθα καλού και να χαρείς γι’ αυτό, να μιλήσεις με χαρά και καλοσύνη για τις καλές του προθέσεις. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει μέσα του ένα καλό σπόρο. Σκέπασε το κακό που έχει μέσα του με το καλό και προσευχήσου γι’ αυτόν. Μην επιτρέψεις στον εαυτόΣυνέχεια ανάγνωσης «Μια σπίθα καλού…»

Ο Χριστός για τον Ιούδα είπε ότι ήταν καλύτερα γι’ αυτόν να μην είχε γεννηθεί, για άγνωστο για μας λόγο. Οπωσδήποτε δεν ήταν απόλυτα αναγκαίος για τη σύλληψη και τη Σταύρωση του Χριστού. Αν ο Θεός έφερνε στη ζωή μόνο όσους θα σώζονταν, τότε η γη θα ήταν παράδεισος από τώρα, δε θα υπήρχε πειρασμόςΣυνέχεια ανάγνωσης «Αφού ο Θεός γνωρίζει ποιοι θα πάνε στην κόλαση, γιατί τους φέρνει στη ζωή;»

Ήρθε κάποιος νεαρός αναστατωμένος και μου είπε: «Γέροντα, δεν πρόκειται να διορθωθώ. Μου είπε ο πνευματικός μου: ‘’αυτά είναι και κληρονομικά…’’».Τον είχε πιάσει απελπισία. Εγώ, όταν μου πη κάποιος ότι έχει προβλήματα κ.λπ., θα του πω: «Αυτό συμβαίνει γι’ αυτόν και γι’ αυτόν τον λόγο· για ν’ αλλάξης, πρέπει να κάνης εκείνο κι εκείνο».Έχει λ.χ.Συνέχεια ανάγνωσης «Όχι απελπισία, ούτε αδιαφορία!»