Η εξομολόγηση κόβει τα δικαιώματα του διαβόλου Να πάνε τουλάχιστον οι άνθρωποι σε έναν Πνευματικό να εξομολογηθούν, να φύγη η δαιμονική επίδραση, για να μπορούν να σκέφτωνται λιγάκι. Τώρα δεν μπορούν ούτε να σκεφθούν από την δαιμονική επίδραση. Η μετάνοια, η εξομολόγηση κόβει το δικαίωμα του διαβόλου. Πριν λίγο καιρό, ήρθε στο Άγιον Όρος έναςΣυνέχεια ανάγνωσης «Κάνει μόνο λίγο «κάφ‐καφ» σαν ένα σκυλί που δεν έχει δόντια»
Αρχεία Κατηγοριών: Λόγια Αγίων
Πνευματική θεραπεία από τη δειλία
Η δειλία είναι νηπιακή συμπεριφορά μιας ψυχής πού εγήρασε στην κενοδοξία. Η δειλία είναι απομάκρυνσις της πίστεως, με την ιδέα ότι αναμένονται απροσδόκητα κακά. Ο φόβος είναι κίνδυνος που προμελετάται. Ή διαφορετικά, ο φόβος είναι μία έντρομη καρδιακή αίσθησις, πού συγκλονίζεται και αγωνιά από αναμονή απροβλέπτων συμφορών. Ο φόβος είναι μία στέρησις της εσωτερικής πληροφορίας.Συνέχεια ανάγνωσης «Πνευματική θεραπεία από τη δειλία»
Σημεία του Tέλους του Kόσμου
«Μελλήσετε δέ ἀκούειν πολέμους καί ἀκοάς πολέμων· ὁρᾶτε μή θροεῖσθε· δεῖ γάρ πάντα γενέσθαι, ἀλλ’ οὔπω ἐστί τό τέλος. ἐγερθήσεται γάρ ἔθνος ἐπί ἔθνος καί βασιλεία ἐπί βασιλείαν, καί ἔσονται λιμοί καί λοιμοί καί σεισμοί κατά τόπους· πάντα δέ ταῦτα ἀρχή ὠδίνων». (Ματθ. κδ’, 6-8) «Ὅταν δέ ἀκούσητε πολέμους καί ἀκαταστασίας, μή πτοηθῆτε· δεῖ γάρΣυνέχεια ανάγνωσης «Σημεία του Tέλους του Kόσμου»
Σου άρεσα, παιδί μου, όπως με είδες;
Μια κυρία, γνωστού εμπόρου των Αθηνών, αρρώστησε. Η κυρία αυτή είχε μια εξαδέλφη που είχε έλθει από την Αίγυπτο, πλουσία, Ελένη Βλάχου ωνομάζετο. Ήρθε να ιδή την ασθενή εξαδέλφην της. Ομιλίας γενομένης, της λέγει: «Να στείλης να φέρης τον παπα-Νικόλα, να σου διαβάση ευχή υπέρ υγείας». Η κόρη της ασθενούς αρέσκετο πολύ εις την εξωτερικήνΣυνέχεια ανάγνωσης «Σου άρεσα, παιδί μου, όπως με είδες;»
Είμαι ο Πενταπόλεως Νεκτάριος κι επειδή σ’ αγαπώ, ήρθα και σε χειρούργησα
«Εισαγγελέα, τό βλέπεις αυτό; μού λέει, δείχνοντάς μου παράλληλα ένα ιδιόμορφο πέτρωμα, όσο ένα μανταρίνι σέ μέγεθος, μέσα σ’ ένα μικρό γυάλινο βαζάκι, πάνω στό κομοδίνο… Κούνησα καταφατικά τό κεφάλι μου καί ό Γέροντας συνέχισε… «Άκου, πού λές, εισαγγελέα μου… Πρίν καιρό πέρασε, από δώ ένας Ελβετός γιατρός, φίλος τού Δεσπότη τής Λαμίας, τού Δαμασκηνού.Συνέχεια ανάγνωσης «Είμαι ο Πενταπόλεως Νεκτάριος κι επειδή σ’ αγαπώ, ήρθα και σε χειρούργησα»
Το σταυρουδάκι μας να το φοράμε πάντα
Ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994) είχε κάποτε γνωρίσει μια γυναίκα, πιστή χριστιανή, που ήταν δυστυχισμένη, γιατί ο άντρας της είχε μπλέξει με μάγους. Επειδή, λοιπόν, δεν ήθελε ούτε Σταυρό να φορέσει, εκείνη, για να τον βοηθήσει, έραψε κρυφά στο γιακά του σακακιού του ένα σταυρουδάκι. Μια μέρα ο άντρας της χρειάστηκε να περάσει έναΣυνέχεια ανάγνωσης «Το σταυρουδάκι μας να το φοράμε πάντα»
Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου..
«Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου..» Μην θλίβεσαι, μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει, γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη… Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με τη προσευχή και τη άσκηση. Τήρησε το κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σουΣυνέχεια ανάγνωσης «Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου..»
Τώρα που ήλθαν οι πολλές θλίψεις
Τώρα που ήλθαν οι πολλές θλίψεις πάνω σου, μην αποκάμεις, μην ολιγοψυχείς, μην απελπίζεσαι, αλλά σήκω πάνω, ανορθώσου, και προπαντός ήλπισε, γιατί στον καιρό του πόνου η προσευχή σου γίνεται περισσότερο αγία και η ευλογία του Θεού μεγαλύτερη. Είτε λοιπόν οι θλίψεις προέρχονται από την αδικία και την πονηριά των συνανθρώπων που μας περιβάλλουν, είτεΣυνέχεια ανάγνωσης «Τώρα που ήλθαν οι πολλές θλίψεις»
Δεν βλέπομεν φανερά την ανάστασιν;
Είναι μερικοί, οπού έχουν τον Διάβολον εις την καρδίαν τους και λέγουν πως δεν είναι και δεν είδετε καμμίαν φοράν να αναστηθή κανένας άνθρωπος. Όλοι οι άνθρωποι, οπού είναι εδώ, προτού να γεννηθούνε δεν ήταν αποθαμένοι; Καθώς ηδυνήθη ο Κύριος και μας ανέστησεν από την κοιλίαν της μητρός μας, έτσι δύναται να μας αναστήση καιΣυνέχεια ανάγνωσης «Δεν βλέπομεν φανερά την ανάστασιν;»
Η προσευχή του Αγίου Νεκταρίου στην Υπεραγία Θεοτόκο
Δέσποινα παντευλόγητε Υπέραγνε Παρθένε,Παράδεισε πανθαύμαστε, κήπε καλλωπισμένε…Σε δυσωπώ, Πανάχραντε, χαρίτωσον τον νουν μου,κατεύθυνον τας σκέψεις μου, φώτισον την ψυχήν μου.Κόρη με ποίησον αγνόν, πράον, σεμνόν, ανδρείον,ησύχιον και κόσμιον, ευθύν, όσιον, θείον,επιεική, μακρόθυμον, των αρετών δοχείον,άμεμπτον, ανεπίληπτον, των αγαθών ταμείον.Δος μοι σοφίαν, σύνεσιν και μετριοφροσύνην,φρόνησιν και απλότητα και ταπεινοφροσύνην.Δος μοι νηφαλιότητα, όμμα πεφωτισμένον,διάνοιαν ολόφωτον, πνεύμα εξηγνισμένον.ΑπέλασονΣυνέχεια ανάγνωσης «Η προσευχή του Αγίου Νεκταρίου στην Υπεραγία Θεοτόκο»
