Μπαίνει στην Εκκλησία και βλέπει όλους να φορούν σαμάρια

Από μικρός ζούσε στο βουνό ένας βοσκός. Ένα πρωί χτυπούσαν οι καμπάνες κάτω από το χωριό. Κατεβαίνει κι εκείνος. Τρέχει για να προλάβη. Μπαίνει στην Εκκλησία και βλέπει όλους να φορούν σαμάρια. Ντράπηκε που δεν φορούσε κι εκείνος. Πηγαίνει στον σαμαρτζή, αγοράζει το σαμάρι του, το φοράει και γυρίζει ξανά στην Εκκλησία. Βλέπει, κάποια στιγμή,Συνέχεια ανάγνωσης «Μπαίνει στην Εκκλησία και βλέπει όλους να φορούν σαμάρια»

Πόσο θαυμαστό είναι το όνομά Σου;

«Πόσο θαυμαστό εἶναι τό ὄνομά Σου».(Ψαλμ. ή 2) «Πόσο θαυμαστό εἶναι τό ὄνομά Σου”. Διότι, διά τοῦ ὀνόματός Αὐτοῦ διαλύθηκε ὁ θάνατος, δέθηκαν οἱ δαίμονες, ἄνοιξε ὁ οὐρανός, ἄνοιξαν διάπλατα οἱ πόρτες τοῦ παραδείσου, ἐστάλη τό Ἅγιο Πνεῦμα, οἱ δοῦλοι ἔγιναν ἐλεύθεροι, οἱ ἐχθροί, οἱ γιοί, οἱ ξένοι ἔγιναν κληρονόμοι, οἱ ἄνθρωποι ἄγγελοι. Ὁ ΘεόςΣυνέχεια ανάγνωσης «Πόσο θαυμαστό είναι το όνομά Σου;»

Το γράμμα ενός ζωντανού σε αποθανόντα και το συγκλονιστικό θαύμα που συνέβη!

Γράφει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Ο Άγιος Σάββας ο Σέρβος έγραψε δύο επιστολές, μία για τον (κεκοιμημένο) πατέρα του τον Συμεών και την άλλη για τον αδερφό του τον Στέφανο. Φαίνεται παράξενο να γράφει κάποιος επιστολή σε αποθανόν άτομο. Κι όμως, ο Σάββας το έκανε. Επειδή το φυσικό και το υπερφυσικό δεν είναι αυστηρά διαχωρισμέναΣυνέχεια ανάγνωσης «Το γράμμα ενός ζωντανού σε αποθανόντα και το συγκλονιστικό θαύμα που συνέβη!»