Θυμός: Ένας Δαίμονας που Ελέγχει την Ψυχή

Ἡ εἰκόνα τοῦ θυμώδους, εὐέξαπτου καὶ ὀργίλου ἀνθρώπου.

Εἶναι φοβερὴ ἡ εἰκόνα τοῦ θυμώδους, εὐέξαπτου καὶ ἐξοργισμένου ἀνθρώπου. Σ’ αὐτὴν ἀπεικονίζεται μὲ ζωηρὰ χρώματα ὅλη ἡ ἀγριότητα τῶν παθῶν ποὺ τυραννοῦν τὴν ἄθλια ψυχὴ του. Ἡ ὄψη του εἶναι ἄγρια, ἀποτρόπαιη καὶ προκαλεῖ φρίκη. Ἡ μέθη τῆς ἐξαγριωμένης ψυχῆς του, ἐμφανίζεται στὸ πρόσωπο του σὰν μανία. Τὸ πρόσωπο του εἶναι χλωμό, τὰ μάτια του θολωμένα, τὸ βλέμμα του ἄγριο, οἱ μῦς τοῦ προσώπου του σφιγμένοι, οἱ τρίχες του ὄρθιες, τὸ στόμα του ἀφρίζει, τὰ χείλη του τρέμουν.

Δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι κύριος τοῦ ἑαυτου του ἀγνοεῖ τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτό, ἀγνοεῖ τοὺς παρόντες. Τὰ βάζει μὲ ὅλους, προσκρούει στοὺς πάντες, σὰν νὰ μάχεται νύχτα καὶ δὲν βλέπει. Μιλάει ἀσυλλόγιστα. Εἶναι δύσκολο νὰ τὸν συγκρατήσει κάποιος. Γελοιοποιεῖται, χτυπιέται, ὁρκίζεται, κραυγάζει, ἐκρήγνυται.

Ὁ ἐξοργισμένος πράττει πάντα χωρὶς σκέψη, μεθάει χωρὶς νὰ ἔχει πιεῖ, ὁ δὲ θυμὸς του παραφρονεῖ τὴν ψυχὴ του, ὅπως τὸ κρασί. Ὁ εὐέξαπτος καταλήγει θηριὼδης, γιατὶ ἡ ὀργὴ κυριεύει τὸν λογισμὸ του καὶ θολώνει τὸ μυαλὸ του. Ἐκστομίζει βρισιὲς καὶ ἡ γλώσσα του ἐκσφενδονίζει βλαστήμιες.

Ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν συγκρατεῖ τὸν θυμὸ του εἶναι ἄγριο θηρίο καὶ ἀνήμερο, ποὺ τυραννιέται ἀπό τὸν θυμὸ, τὸν ὁποῖο ἀδυνατεῖ νὰ συγκρατήσει. Καμμιὰ θάλασσα ποὺ τὴν ταράζουν οἱ ἄνεμοι καὶ ξεσπάει στὰ βράχια, δὲν ξεσπάει τόσο σφοδρά, ὅσο ὅταν ἐκρήγνυται ὁ θυμὸς τοῦ ὀργίλου.

Ὁ εὐέξαπτος στέκεται ἀδιάλλακτος, ἀμείλικτος, ἄπονος ἀναβράζει στὴν καρδιά του ὁ θυμὸς καὶ τὴ φλόγα του τὴν καίει ἡ ὀργή. Ὁ θυμώδης ἄνθρωπος προκαλεῖ τὴ φιλονικία καὶ ὁ εὐέξαπτος γεννᾶ τὴν ἁμαρτία.

Ὁ θυμώδης καὶ εὐέξαπτος πάσχει στὴν ψυχή. Εἶναι πολὺ θλιμμένος καὶ ἠθικὰ συντετριμμένος. Τὸν κυριεύει ἡ μελαγχολία καὶ γκρίζα σύννεφα συγκεντρώνονται γύρω ἀπὸ τὴν ψυχὴ του. Ὁ θυμώδης, εὐέξαπτος καὶ ὀργίλος, συντρίβεται ἀπὸ τὸ βάρος τῶν παθῶν ποὺ τὸν κυριεύουν.

Ἡ ὀργὴ εἶναι δαίμονας ποὺ κρατᾶμε μὲ τὴ θέληση μας, εἶναι μανία αὐθαίρετη καὶ ἀπουσία λογικῆς.

Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης
«Τό γνῶθι σαυτόν»