Αρχεία Ετικετών: ΨΥΧΗ

Ο προσανατολισμός στην πνευματικότητα υπογραμμίζει τη σημασία της ευχαριστίας και της προσευχής κατά την ανατολή του ήλιου. Επισημαίνεται η ανάγκη να φροντίζουμε την ψυχή μας όπως το σώμα, με την προσευχή να καθαρίζει την ψυχή. Η πνευματική ζωή συνδέεται με καθημερινές πρακτικές ευσέβειας.

Η ψυχή που δεν έχει τον Χριστό μέσα της είναι έρημη και γεμάτη από κακά, καταλήγοντας σε πυρκαγιά. Αντίθετα, η παρουσία Του μπορεί να αποδώσει καρπούς του Αγίου Πνεύματος και να φέρει φως στην καρδιά μέσω της πίστης, προστατεύοντας την από την κακία.

Η μελαγχολία προέρχεται συχνά από τύψεις, και ο ευαίσθητος άνθρωπος χρειάζεται εξομολόγηση για να μπορέσει να βρει βοήθεια. Ο διάβολος μπορεί να μεγαλοποιήσει τα λάθη μας, οδηγώντας μας σε απελπισία. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε την αλήθεια για τον εαυτό μας με πίστη και ελπίδα στον Θεό.

Η αγάπη προς τον Χριστό είναι η πηγή απόλαυσης και χαράς. Όσο περισσότερο αγαπάμε, τόσο περισσότερο δίνουμε από τον εαυτό μας. Η ουσία της Εκκλησίας είναι η σχέση με τον Χριστό, που γεμίζει τις ψυχές μας. Η αγάπη Του είναι απεριόριστη και δίνει ζωή και ευτυχία.

Μετά τον θάνατο, η ψυχή του ανθρώπου «τελωνίζεται», δηλαδή ελέγχεται για τις αμαρτίες της. Οι εξομολογημένοι προχωρούν γρήγορα, ενώ οι αμαρτωλοί σταματούν και κινδυνεύουν. Στην τεσσαρακοστή μέρα, η ψυχή αποκτά γνώση του αόρατου κόσμου, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη του.

«Καί ἄν ἀκόμα φύγει ἡ ψυχή εκείνου πού τελείωσε τή ζωή του μέ εὐσέβεια, μήν ἀρνεῖσαι να προσφέρεις λάδι καί νά ἀνάψεις κεριά στον τάφο του, ἀφοῦ ἐπικαλεσθεῖς τόν Χριστό τό Θεό. Διότι αὐτά εἶναι δεκτά ἀπό τό Θεό καί άποφέρουν μεγάλη ἀνταπόδοση ἀπό Αὐτόν, διότι τό λάδι καί τό κερί εἶναι θυσία, καί ἡΣυνέχεια ανάγνωσης «Και εάν ακόμα φύγει η ψυχή του ευσεβούς ανθρώπου»

«Ὅπως ἕνα σπίτι, ἐάν δέν ἔχει τόν οἰκοδεσπότη του νά κατοικεῖ μέσα σ’ αὐτό, βρίσκεται μέσα στο σκοτάδι, στήν ἀφροντισιά, στήν ἀκαταστασία, καί γεμίζει από βρωμιές καί ἀκαθαρσίες, ἔτσι καί ἡ ψυχή, πού δέν ἔχει μέσα της τόν Κύριο μέ τούς ἀγγέλους να χορεύουν, γεμίζει ἀπό τό σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας, ἀπό τήν ντροπή τῶν παθῶνΣυνέχεια ανάγνωσης «Η ψυχή που δεν έχει μέσα της τον Κύριο»

«Όπως ακριβώς ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος εξαιτίας της άμετρης φιλανθρωπίας Του, πέθανε ώς προς τη σάρκα, η οποία χωρίστηκε προσωρινά από την ψυχή της, όχι όμως από τη θεότητα, και ανέστησε το σώμα Του και το ανέβασε στον ουρανό με όλη τη δόξα Του, έτσι και εμείς οι πιστοί, όταν πεθάνουμε και χωριστούμεΣυνέχεια ανάγνωσης «Θα πλησιάσουμε το Θεό με ανεκλάλητη χαρά, για να είμαστε πάντοτε μαζί Του»

«Ἔγειρε τὸ κεφάλι καὶ παρέδωσε τὸ πνεῦμα». ~ Ἰω. Θ’ 30 «Αν και πέθανε ώς άνθρωπος ο Χριστός και η αγία Του ψυχή χωρίστηκε απ’ το άχραντο σώμα, η θεότης όμως παρέμεινε αχώριστος και των δύο, της ψυχής δηλαδή και του σώματος. Και ούτε έτσι η μια υπόσταση διαιρέθηκε σε δυο υποστάσεις, διότι μία είναιΣυνέχεια ανάγνωσης «H θεότης όμως παρέμεινε αχώριστος»

«Ὅλοι προσευχόμαστε, ἀλλ’ ὄχι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἐπειδή, ὅταν τὸ σῶμα βρίσκεται στὴ γῆ καὶ τὸ στόμα μωρολογεῖ μάταια καὶ ἡ σκέψη τριγυρνάει παντοῦ, στὸ σπίτι καὶ στὴν ἀγορά, πὼς ἕνας τέτοιος θὰ μπορέσει νὰ πεῖ ὅτι προσευχήθηκε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ; Διότι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ προσεύχεται ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἔχει τίποτε κοινὸ μὲ τὴ γῆ,Συνέχεια ανάγνωσης «Πὼς ἕνας τέτοιος θὰ μπορέσει νὰ πεῖ ὅτι προσευχήθηκε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;»