– Γέροντα, γιατί ο Θεός επιτρέπει στον διάβολο να μας πειράζει; – Για να διαλέξει τα παιδιά Του. «Κάνε, διάβολε, ό,τι θέλεις», λέει ο Θεός, γιατί, ό,τι και αν κάνει, τελικά θα σπάσει τα μούτρα του στον ακρογωνιαίο λίθο που είναι ο Χριστός. Εάν πιστεύουμε ότι ο Χριστός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος, τότε τίποτε δενΣυνέχεια ανάγνωσης «Γιατί ο Θεός επιτρέπει στον διάβολο να μας πειράζει;»
Αρχεία Ετικετών: ΧΡΙΣΤΟΣ
Δέν εἶναι ἀναγκαστική ή κλήση πού κάνει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο
«Δέν εἶναι ἀναγκαστική ή κλήση πού κάνει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο, οὔτε ἐκβιάζει τή θέληση ἐκείνων πού δέν θέλουν νά ἀκολουθήσουν τήν ἀρετή, αλλά παρακινεῖ στό καλό καί συμβουλεύει καί χρησιμοποιεῖ κάθε μέσο καί κάθε τρόπο, γιά νά μᾶς πείσει νά γίνουμε ἀγαθοί, ἄν ὅμως μερικοί δέν δέχονται τίς συβουλές Του, δέν τούς ἐξαναγκάζει». (ἉγίουΣυνέχεια ανάγνωσης «Δέν εἶναι ἀναγκαστική ή κλήση πού κάνει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο»
Σπουδαία ἡ Γραφή. Ἀλλ’ ἀσυγκρίτως σπουδαιοτέρα ἡ Ἐκκλησία!
Συνεχῶς οἱ Χιλιασταὶ ὁμιλοῦν περὶ Γραφῆς καὶ ἰσχυρίζονται, ὅτι ὅλας τὰς διδασκαλίας των στηρίζουν εἰς τὴν Γραφήν. Αρέσκονται δὲ νὰ ὀνομάζωνται «Σπουδασταὶ τῆς Γραφῆς». Ἀλλ’ ἀφοῦ δὲν παραδέχονται τὴν αὐθεντίαν τῆς Ἐκκλησίας, εἰς χεῖρας των χάνει καὶ ἡ Γραφὴ τὸ κῦρος καὶ τὴν σημασίαν της. Διότι ποῖος βεβαιώνει, ὅτι ἡ Γραφὴ εἶνε ἁγία; Ποῖος ἐγγυᾶταιΣυνέχεια ανάγνωσης «Σπουδαία ἡ Γραφή. Ἀλλ’ ἀσυγκρίτως σπουδαιοτέρα ἡ Ἐκκλησία!»
Ο χρόνος του εκκλησιασμού δεν πηγαίνει χαμένος
«Τό μέρος τοῦ χρόνου που δανείζουμε στό Θεό (ὁ χρόνος τοῦ ἐκκλησιασμού), δέν πηγαίνει χαμένο, ἀλλά πληρώνεται ἀπ’ Αυτόν μέ μεγάλο ἐπιτόκιο. Διότι τις ώρες αὐτές πού ἀφιερώνουμε στα πνευματικά ἀντί γιά τήν έργασία μας καί τίς βιοτικές φροντίδες, θά τίς ἀναπληρώσει ὁ Κύριος. Διώξε λοιπόν ἀπό τό νοῦ σου κάθε βιοτική μέριμνα, καί συγκεντρώσουΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο χρόνος του εκκλησιασμού δεν πηγαίνει χαμένος»
Μη φοβᾶσαι τό Θεό σάν τύραννο, ἀλλά νά Τόν φοβᾶσαι γιά τήν ἀγάπη Του
«Μη φοβᾶσαι τό Θεό σάν τύραννο, ἀλλά νά Τόν φοβᾶσαι γιά τήν ἀγάπη Του, γιά νά μή φοβᾶσαι μόνον ἐπειδή ἁμαρτάνεις, ἀλλά καί γιατί ὁ Θεός σέ ἀγαπᾶ καί δέν Τόν ἀγαπᾶς, καί γιατί εὐεργετεῖσαι ἀναξίως. Ἔτσι μέ τόν φόβο τῶν αγαθῶν αὐτῶν ὠθεῖ κανείς τήν ψυχή του νά ἀγαπᾶ καί γίνεται ἄξιος τῶν εὐεργεσιῶνΣυνέχεια ανάγνωσης «Μη φοβᾶσαι τό Θεό σάν τύραννο, ἀλλά νά Τόν φοβᾶσαι γιά τήν ἀγάπη Του»
«Χώστου τα… πες του ότι σε βαραίνει, κάνε τα παράπονα σου, είναι ζωντανός και σε ακούει, βγάλε το καημό σου…»
Η προσευχή δεν είναι ένας μακρύς κατάλογος αιτημάτων προς τον Θεό. Δεν προσεύχομαι μόνο όταν θέλω κάτι ή όταν φοβάμαι από κάτι. Πρωτίστως προσεύχομαι για να κάνω σχέση με τον Θεό. Είναι η αγάπη και ο έρωτας μου. Του μιλώ και μου μιλά, τον κοιτώ και με κοιτά, και όταν προχωρήσει αυτή η σχέση δενΣυνέχεια ανάγνωσης ««Χώστου τα… πες του ότι σε βαραίνει, κάνε τα παράπονα σου, είναι ζωντανός και σε ακούει, βγάλε το καημό σου…»»
Όμορφη παραβολή για την ταπεινοφροσύνη
«Κάποιος ἀπό τούς πατέρες εἶπε μιά παραβολή γιά τήν ταπεινοφροσύνη: Οἱ κέδροι εἶπαν στά καλάμια: «Πῶς ἐσεῖς, πού εἶστε ἀσθενικά καί ἀδύναμα, δεν σπάζετε τόν χειμώνα, καί ἐμεῖς, ἐνῶ εἴμαστε τόσο μεγάλοι, τσακιζόμαστε, καμιά φορά μάλιστα καί ξεριζωνόμαστε;» Καί τά καλάμια ἀπάντησαν: «Ἐμεῖς, ὅταν ἔρθει ὁ χειμώνας καί φυσήξουν οἱ ἄνεμοι, λυγίζουμε ἀπό ἐδῶ καίΣυνέχεια ανάγνωσης «Όμορφη παραβολή για την ταπεινοφροσύνη»
Ας μαλώσουμε μιά φορά καί ἐμεῖς ὅπως οἱ ἄνθρωποι
«Ήταν δύο γέροντες μοναχοί πού κάθονταν πολλά χρόνια μαζί χωρίς νά μαλώσουν ποτέ. Εἶπε λοιπόν ὁ ἕνας στόν ἄλλον. «Ας μαλώσουμε μιά φορά καί ἐμεῖς ὅπως οἱ ἄνθρωποι». Ὁ ἄλλος ἀποκρίθηκε. «Δέν ξέρω πῶς μαλώνουν”. “Νά”, εἶπε ὁ πρῶτος, «θά βάλω στή μέση ἕνα τοῦβλο καί θά πῶ ὅτι εἶναι δικό μου, ἐσύ θά πεῖςΣυνέχεια ανάγνωσης «Ας μαλώσουμε μιά φορά καί ἐμεῖς ὅπως οἱ ἄνθρωποι»
Ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία
«Ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία». (Α’ Τιμ. στ’ 10) «Οἱ ἐρεθισμοί τῶν ἄλλων παθῶν, τοῦ θυμοῦ, ἄς ποῦμε, ἤ τῆς ἐπιθυμίας, ἔχουν τίς ἀφορμές τους στό σῶμα, εἶναι πάθη κατά κάποιον τρόπο ἔμφυ τα καί ἐμφανίζονται ἀπό τή γέννηση, γι’ αὐτό καί νικιοῦνται μετά ἀπό πολύ χρόνο. Ἡ ἀρρώστια ὅμως τῆς φιλαργυρίας, ἐπειδήΣυνέχεια ανάγνωσης «Ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία»
Ὁ Θεός γέρνει τούς οὐρανούς καί κατεβαίνει
«Ὁ Θεός γέρνει τούς οὐρανούς καί κατεβαίνει. Πού σημαίνει ὅτι συγκαταβαίνει μέ μιά συγκατάβασι ἄφραστη καί ἀκατάληπτη, ἀφοῦ ταπεινώθηκε χωρίς να ταπεινώσει τό ἀταπείνωτο ὕψος του. Καί ἐνῶ εἶναι Θεός τέλειος, γίνεται ἄνθρωπος τέλειος, καί ἐπιτελεῖται τό πιό καινούριο ἀπ’ ὅλα τά καινούρια, τό μόνο καινούριο κάτω ἀπ’ τόν Ηλιο, μέ τό ὁποῖο ἐμφανίζεται ἡΣυνέχεια ανάγνωσης «Ὁ Θεός γέρνει τούς οὐρανούς καί κατεβαίνει»
