Αρχεία Ετικετών: ΠΑΙΣΙΟΣ

Ας πούμε μια φορά για τον Χριστό… Όσο μπορούμε να είμαστε κοντά στον Χριστό. Αν είμαστε με τον Χριστό, τον Αντίχριστο θα φοβηθούμε; Μήπως το αντίχριστο πνεύμα δεν υπάρχει τώρα; Το κακό ούτως ή άλλως το κάνει το αντίχριστο πνεύμα. Και αν γεννηθή και ένα αντίχριστο τέρας και κάνη μερικά μπανταλά, θα γελοιοποιηθή στο τέλος.Συνέχεια ανάγνωσης «Γέροντα, πέστε μας κάτι για τον Αντίχριστο»

– Γέροντα, είπατε σε κανέναν ότι θα γίνη πόλεμος; Έτσι ακούσαμε. Είναι αλήθεια; – Εγώ δεν λέω τίποτε και ο κόσμος λέει ό,τι θέλει. Και να ξέρω κάτι, που να το πώ; – Τί βάρβαρο πράγμα, Γέροντα, ο πόλεμος! – Αν οι άνθρωποι δεν είχαν αυτήν την… «ευγένεια» της αμαρτίας, δεν θα έφθαναν σʹ αυτόΣυνέχεια ανάγνωσης «Λένε για την Αθήνα, «ζούγκλα‐ζούγκλα» και κανείς δεν φεύγει από εκεί!»

Ο Γέροντας Παΐσιος αναλύει την ανησυχία του κόσμου για τις νέες ταυτότητες, τονίζοντας πως η αποδοχή τους συνδέεται με το σφράγισμα του αντίχριστου. Ξεκαθαρίζει τη διαφοροποίηση μεταξύ ταυτότητας και σφραγίσματος, καλώντας τους πιστούς να είναι προσεκτικοί και να παρακολουθούν τις θέσεις της Εκκλησίας, παραμένοντας ενωμένοι στην πνευματική τους πορεία.

«Ο άνθρωπος, όταν είναι δίκαιος, έχει τον Θεό με το μέρος του. και όταν έχη και λίγη παρρησία στον Θεό, τότε θαύματα γίνονται. Όταν κανείς βαδίζη με το Ευαγγέλιο, δικαιούται την θεία βοήθεια. Βαδίζει με τον Χριστό. Πώς να το κάνουμε; την δικαιούται. Όλη η βάση εκεί είναι. Από ʹκει και πέρα να μη φοβάταιΣυνέχεια ανάγνωσης «Τότε θα έχουμε την ευλογία του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων μας»

– Γέροντα, όταν συμβαίνη λ.χ. μία θεομηνία και είναι οργή Θεού, αν προσευχηθούν οι δίκαιοι, δεν εισακούονται; – Ξέρεις τί γίνεται; Δεν είναι ότι έχει μετάνοια ο κόσμος, όποτε εισακούονταιαπό τον Θεό οι δίκαιοι. Άλλο είναι όταν παροργίζουμε τον Θεό και το αναγνωρίζουμε, τότε λυπάται ο Θεός και μας βοηθάει. Αλλά, όταν δεν αναγνωρίζη κανείςΣυνέχεια ανάγνωσης «Γιατί η Παναγία δεν σβήνει τη φωτιά;»

Θυμάμαι μία άλλη περίπτωση πάλι, στην Κόνιτσα, όταν ήμουν στην Ιερά Μονή Στομίου. Μετά την Πανήγυρη της Παναγίας στις 8 Σεπτεμβρίου, οι προσκυνητές τα είχαν αφήσει όλα άνω‐κάτω. Εκεί που τακτοποιούσα κάτι, βλέπω, κάθησε η αδελφή μου και μία άλλη κοπέλα να συμμαζέψουν. Αυτή η καημένη είχε ακόμη δύο αδελφές – η μία μικρότερη –Συνέχεια ανάγνωσης «Άγιος Παΐσιος: «Παναγία μου, οικονόμησε την εσύ. Εγώ δεν έχω τί να της δώσω»»

Απλή ποιμαντική αγάπης χωρίς συναίνεση στα πάθη και τα λάθη. Μια φορά είχε έρθει στο καλύβι ένα νέο παιδί απελπισμένο, γιατί έπεφτε σε σαρκική αμαρτία και δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτό το πάθος. Είχε πάει σε δύο πνευματικούς που προσπάθησαν με αυστηρό τρόπο να το βοηθήσουν να καταλάβει ότι είναι βαρύ αυτό που κάνει.Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Άγιος Παΐσιος και ο ομοφυλόφιλος»

«Εμάς ο πατέρας μου μας έλεγε: «Δεν ξέρω τί θα κάνετε, δυο φορές την ημέρα θα πρέπη να δίνετε το παρόν στον Θεό, για να ξέρη που βρίσκεστε». Κάθε πρωί και κάθε βράδυ κάναμε προσευχή μπροστά στο εικονοστάσι όλοι μαζί, ο πατέρας, η μητέρα και τα παιδιά, και στο τέλος βάζαμε μετάνοια στην εικόνα τουΣυνέχεια ανάγνωσης «Άγιος Παΐσιος: «Δεν ξέρω τί θα κάνετε, δυο φορές την ημέρα θα πρέπη να δίνετε το παρόν στον Θεό, για να ξέρη που βρίσκεστε»»

Με την άσκηση εξαϋλώνεται ο άνθρωπος. Φυσικά πρέπει να εγκρατεύεται κανείς αποβλέποντας σε έναν ανώτερο πνευματικό σκοπό. Αν κάνη εγκράτεια, για να αποτοξινωθή από τα λίπη, πάλι για το καλό του σαρκίου του φροντίζει. Τότε η άσκησή του μοιάζει με την γιόγκα. Δυστυχώς το θέμα της ασκήσεως ακόμη και άνθρωποι της Εκκλησίας το έχουν κάνειΣυνέχεια ανάγνωσης «Ξέρετε τι μου είπε μια φορά ένας αρχιμανδρίτης σε ένα τραπέζι που μας είχαν κάνει;»