Αρχεία Ετικετών: ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η νίκη ήρθε χωρίς πόλεμο, χωρίς μάχες ή θύματα, καθώς ο αγώνας ανήκε στον Κύριο. Ο θάνατος καταγγέλλεται και εκμηδενίζεται, με την ερώτηση για την παρουσία του και τη νίκη του να αφήνεται αναπάντητη. Το στεφάνι είναι δικό μας, αποτέλεσμα της θεϊκής παρέμβασης.

Ο Χριστός πέθανε ως άνθρωπος, αλλά η θεότητα παρέμεινε αχώριστη από την ψυχή και το σώμα Του. Η υπόσταση του Θεού Λόγου διατηρείται ενιαία και δεν διαιρείται σε δύο. Παρά τη χωριστή κατάσταση της ψυχής, η ενότητα παραμένει μέσω του Θεού Λόγου.

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα εκείνων που συμμετέχουν στη θεία Ευχαριστία είναι η συνεχής μνήμη του Κυρίου, ο οποίος πέθανε και αναστήθηκε για εμάς. Επιπλέον, η σχέση μεταξύ του πιστού και του Χριστού δηλώνεται μέσω της κατανάλωσης του Σώματος και Αίματος Του σύμφωνα με τον Ιωάννη.

Η Ανάσταση του Ιησού είναι κεντρικό γεγονός της χριστιανικής πίστης και του Πάσχα, επιβεβαιώνοντας τη θεϊκή φύση Του και τη νίκη επί του θανάτου. Γιορτάζεται με λαμπρότητα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, προσφέροντας μήνυμα ελπίδας και ανανέωσης στους πιστούς, εν μέσω σύγχρονων προκλήσεων και δυσκολιών.

Το Άγιος Φως, που συμβολίζει την Ανάσταση του Ιησού, εμφανίζεται κάθε Μεγάλο Σάββατο στον Πανάγιο Τάφο στην Ιερουσαλήμ. Η τελετή, που έχει ιστορία από τον 4ο αιώνα, ενώνει Ορθόδοξους πιστούς, προσφέροντας τους ελπίδα και πνευματική ανανέωση. Παρά σκεπτικισμούς, παραμένει κεντρικό στοιχείο του Πάσχα.

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η κορύφωση του Θείου Δράματος στην Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση, τιμώντας τα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού, τη Σταύρωση και τον θάνατό Του. Είναι ημέρα θλίψης και πνευματικής περισυλλογής, καλώντας τους πιστούς σε αυτογνωσία και ελπίδα για την Ανάσταση που ακολουθεί.

Η Μεγάλη Πέμπτη είναι σημαντική στην ελληνική ορθόδοξη παράδοση, καθώς συνδέεται με το βάψιμο των κόκκινων αυγών, που συμβολίζουν την Ανάσταση του Χριστού. Η διαδικασία αυτή προάγει οικογενειακούς δεσμούς και μείνει αναλλοίωτη στον χρόνο, ενώνωντας το παρελθόν με το παρόν μέσω του χριστιανικού συμβολισμού και της ελπίδας.

Η Ανάσταση του Λαζάρου, γεγονός καταγεγραμμένο στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, αποδεικνύει τη θεϊκή δύναμη του Ιησού και προμηνύει τη δική Του Ανάσταση. Η παράδοση του αγέλαστου Λαζάρου αναφέρεται στην ψυχική του κατάσταση μετά την επιστροφή του στη ζωή, συνδέοντας τον με θεολογικά ζητήματα σχετικά με τον θάνατο και την ύπαρξη.

Ἤρθαμε σ’ αὐτὴ τὴ ζωὴ γιὰ νὰ πεθάνουμε καὶ πεθαίνουμε γιὰ νὰ ζήσουμε… Κατὰ συνέπεια δὲν εἶναι ἡ ζωὴ αὐτὴ γιὰ τραλαλά – τραλαλά… Οὔτε νὰ βάλουμε τὸ ψαράδικο βρακάκι, γιὰ νὰ δείξουμε τὶς γραμμές μας, οὔτε νὰ μᾶς πεῖ ὁ κόσμος τί μᾶς πάει καὶ τί δὲν μᾶς πάει μπροστὰ στὸν καθρέφτη. Αὐτὰ δὲνΣυνέχεια ανάγνωσης «Δεν είναι η ζωή αυτή για τραλαλά – τραλαλά…»

«Όπως ακριβώς ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος εξαιτίας της άμετρης φιλανθρωπίας Του, πέθανε ώς προς τη σάρκα, η οποία χωρίστηκε προσωρινά από την ψυχή της, όχι όμως από τη θεότητα, και ανέστησε το σώμα Του και το ανέβασε στον ουρανό με όλη τη δόξα Του, έτσι και εμείς οι πιστοί, όταν πεθάνουμε και χωριστούμεΣυνέχεια ανάγνωσης «Θα πλησιάσουμε το Θεό με ανεκλάλητη χαρά, για να είμαστε πάντοτε μαζί Του»