Ας μαλώσουμε μιά φορά καί ἐμεῖς ὅπως οἱ ἄνθρωποι

«Ήταν δύο γέροντες μοναχοί πού κάθονταν πολλά χρόνια μαζί χωρίς νά μαλώσουν ποτέ. Εἶπε λοιπόν ὁ ἕνας στόν ἄλλον. «Ας μαλώσουμε μιά φορά καί ἐμεῖς ὅπως οἱ ἄνθρωποι». Ὁ ἄλλος ἀποκρίθηκε. «Δέν ξέρω πῶς μαλώνουν”. “Νά”, εἶπε ὁ πρῶτος, «θά βάλω στή μέση ἕνα τοῦβλο καί θά πῶ ὅτι εἶναι δικό μου, ἐσύ θά πεῖςΣυνέχεια ανάγνωσης «Ας μαλώσουμε μιά φορά καί ἐμεῖς ὅπως οἱ ἄνθρωποι»

Ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία

«Ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία». (Α’ Τιμ. στ’ 10) «Οἱ ἐρεθισμοί τῶν ἄλλων παθῶν, τοῦ θυμοῦ, ἄς ποῦμε, ἤ τῆς ἐπιθυμίας, ἔχουν τίς ἀφορμές τους στό σῶμα, εἶναι πάθη κατά κάποιον τρόπο ἔμφυ τα καί ἐμφανίζονται ἀπό τή γέννηση, γι’ αὐτό καί νικιοῦνται μετά ἀπό πολύ χρόνο. Ἡ ἀρρώστια ὅμως τῆς φιλαργυρίας, ἐπειδήΣυνέχεια ανάγνωσης «Ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία»

Ὁ Θεός γέρνει τούς οὐρανούς καί κατεβαίνει

«Ὁ Θεός γέρνει τούς οὐρανούς καί κατεβαίνει. Πού σημαίνει ὅτι συγκαταβαίνει μέ μιά συγκατάβασι ἄφραστη καί ἀκατάληπτη, ἀφοῦ ταπεινώθηκε χωρίς να ταπεινώσει τό ἀταπείνωτο ὕψος του. Καί ἐνῶ εἶναι Θεός τέλειος, γίνεται ἄνθρωπος τέλειος, καί ἐπιτελεῖται τό πιό καινούριο ἀπ’ ὅλα τά καινούρια, τό μόνο καινούριο κάτω ἀπ’ τόν Ηλιο, μέ τό ὁποῖο ἐμφανίζεται ἡΣυνέχεια ανάγνωσης «Ὁ Θεός γέρνει τούς οὐρανούς καί κατεβαίνει»

Η κατά σάρκα γέννησις του Κυρίου Ιησού Χριστού

Στις 25 Δεκεμβρίου η αγία Εκκλησία μας γιορτάζει το μεγάλο και ανερμήνευτο γεγονός της κατά σάρκα γεννήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού από την Υπεραγία Θεοτόκο. Μετά τον Ευαγγελισμό της Παρθένου Μαρίας από τον αρχάγγελο Γαβριήλ και ενώ πλησίαζε ο καιρός να τελειώσουν οι εννιά μήνες από την υπερφυσική σύλληψη του Χριστού στην παρθενικήΣυνέχεια ανάγνωσης «Η κατά σάρκα γέννησις του Κυρίου Ιησού Χριστού»

Μην ανταποδώσεις το κακό με το κακό γιατί τότε…

«Σέ ἔβρισε; Μήν ἀνταποδώσεις τή βρισιά, γιατί τότε εἶναι σάν νά ἔβρισες τόν ἑαυτό σου. Σέ χτύπησε; Μή τόν χτυπήσεις καί σύ, γιατί τότε δέν θά ὑπάρχει καμμιά διαφορά στή συμπεριφορά σας. Σέ λύπησε; Μήν τοῦ προξενήσεις καί σύ λύπη, γιατί δέν θά ἔχεις κανένα κέρδος, ἀλλά θά γίνεις ὅμοιος μ’ αὐτόν. Μόνον ἄν τόνΣυνέχεια ανάγνωσης «Μην ανταποδώσεις το κακό με το κακό γιατί τότε…»

Ο Θεός δεν υπόσχεται, ότι η ζωή του Χριστιανού στον κόσμο τούτο θα είναι παραδεισένια

Λέει ο άλλος: – Έλα με του Θεού το δρόμο και θα δεις πως θα σου πάνε όλα καλά… – Ποιός σου είπε, ότι θα σου πάνε όλα καλά; Ο Χριστός που δεν Του πήγαιναν καλά, δεν πήγαινε με του Θεού το δρόμο; Ο Τίμιος Πρόδρομος που δεν του πήγαιναν καλά και του πήραν τοΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο Θεός δεν υπόσχεται, ότι η ζωή του Χριστιανού στον κόσμο τούτο θα είναι παραδεισένια»

Έτσι θα γίνει η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία, πρόσεχε μην πλανηθείς!

Ο Χριστός ὁ ἀληθινός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ Μονογενής, δέν ἔρχεται ἀπό κάποιο μέρος τῆς γῆς. Αν κάποιος ἀπατεώνας τερατουργός καί θαυματουργός, παρουσιαστεῖ στήν ἔρημο, ισχυριζόμενος ὅτι αὐτός εἶναι ὁ Χριστός, μην πηγαίνεις (πρβλ. Ματθ. 24, 26). Αν σου πουν «νά, ἐδῶ εἶναι ὁ Χριστός, ἤ ἐκεῖ, μήν πιστέψεις» (πρβλ. Μαρκ. 13, 21). ΜήνΣυνέχεια ανάγνωσης «Έτσι θα γίνει η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία, πρόσεχε μην πλανηθείς!»

Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 – 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ. ή το 305 μ.Χ. ή (το πιο πιθανό) το 306 μ.Χ. Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρειΣυνέχεια ανάγνωσης «Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης»

Είναι μεγάλη ασφάλεια και δεν απαιτεί καμιά δαπάνη

Νά μή ντρεπόμαστε λοιπόν νά ὁμολογήσουμε τον Εσταυρωμένο. Ἡ σφραγίδα τοῦ σταυροῦ ἂς γίνεται μέ τά δάχτυλα καί μέ θαρραλέα διάθεση όμολογίας στο μέτωπο καί πάνω σέ ὅλα ἄς κάνουμε τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ. Καί στόν ἄρτο, ὅταν τρῶμε καί στό ποτήρι, ὅταν πίνουμε καί στήν πόρτα τῆς εἰσόδου καί στήν πόρτα τῆς ἐξόδου. ΑςΣυνέχεια ανάγνωσης «Είναι μεγάλη ασφάλεια και δεν απαιτεί καμιά δαπάνη»

Επιτρέπεται να παίρνουμε πράγματα που δεν τα χρειαζόμαστε;

«Ρώτησε ένας μοναχός τόν ἅγιο Βαρσανούφιο: Αν κάποιος μοῦ δίνει ἕνα πράγμα πού τό χρειάζομαι, βλέπω όμως τήν καρδιά μου ὅτι μέ κάποιο πάθος θέλει νά τό πάρει, τί νά κάνω; Νά τό πάρω, ἐπειδή τό χρειάζομαι, ἤ νά τό ἀφήσω, ἐπειδή τοῦ ἔχω ἀδυναμία;» Ο γέροντας αποκρίθηκε: «Αυτό νά τό ἀντιμετωπίζεις ὅπως τήν τροφή.Συνέχεια ανάγνωσης «Επιτρέπεται να παίρνουμε πράγματα που δεν τα χρειαζόμαστε;»