Αρχεία Κατηγοριών: Βιβλίο

Από τό βίο τῆς ἁγίας Συγκλητικής Η ΜΑΚΑΡΙΑ Συγκλητική εἶπε στίς ἀδελφές, πού εἶχαν συγκεντρωθεῖ κοντά της: Ὑπάρχει λύπη ὠφέλιμη και λύπη βλαπτική. Καί ὠφέλιμη εἶναι ἡ λύπη, ὅταν ὁ ἄνθρωπος θρηνεῖ γιά τίς ἁμαρτίες του, ὅταν θλίβεται γιά τήν (πνευματική) ἄγνοια τοῦ πλησίον, ὅταν ἀνησυχεί μήπως ξεφύγει από το σκοπό του καί ὅταν ἔχειΣυνέχεια ανάγνωσης «Ὑπάρχει λύπη ὠφέλιμη και λύπη βλαπτική»

Πώς τα έχει οικονομήσει ο Θεός! Λειώνουν τα χιόνια, γεμίζουν οι πηγές. Τώρα ούτε χιόνια ούτε βροχές. Τί θα γίνη; Τί θα πιή ο κόσμος; Ο Θεός να λυπηθή τον κόσμο, να μας ευχπλαχνισθή, να ρίχνη καμμιά βροχή, γιατί, αν συνεχίσουν οι ανομβρίες, σιγά‐σιγά θα ξεραθούν και τα φύλλα των Δένδρων και δεν θα βλέπουμεΣυνέχεια ανάγνωσης «Η βροχή είναι αγιασμός»

Ας πούμε μια φορά για τον Χριστό… Όσο μπορούμε να είμαστε κοντά στον Χριστό. Αν είμαστε με τον Χριστό, τον Αντίχριστο θα φοβηθούμε; Μήπως το αντίχριστο πνεύμα δεν υπάρχει τώρα; Το κακό ούτως ή άλλως το κάνει το αντίχριστο πνεύμα. Και αν γεννηθή και ένα αντίχριστο τέρας και κάνη μερικά μπανταλά, θα γελοιοποιηθή στο τέλος.Συνέχεια ανάγνωσης «Γέροντα, πέστε μας κάτι για τον Αντίχριστο»

Η ευχή για τα Χριστούγεννα περιγράφει τη σύνδεση του Χριστού με τη φύση και τα ζώα, αναφέροντας πώς τα ζωντανά αναγνώριζαν τον Αδάμ πριν την πτώση και πάλι όταν ο άνθρωπος πλησιάζει τον Θεό. Τονίζει τη θεία χάρη που επιστρέφει με την τήρηση των εντολών.

Ο Παππούλης συμβουλεύει να ξεκαθαρίζει κανείς τις σκέψεις του και να αποφεύγει τη θλίψη από ευαισθησία. Να αγαπά τους πειρασμούς και όλους τους αδελφούς, γιατί η αγάπη του Χριστού γεμίζει την καρδιά και υπερνικά τους περιορισμούς. Η ζωή του Χριστού ενσωματώνει την υπακοή και την ταπείνωση.

– Γέροντα, είπατε σε κανέναν ότι θα γίνη πόλεμος; Έτσι ακούσαμε. Είναι αλήθεια; – Εγώ δεν λέω τίποτε και ο κόσμος λέει ό,τι θέλει. Και να ξέρω κάτι, που να το πώ; – Τί βάρβαρο πράγμα, Γέροντα, ο πόλεμος! – Αν οι άνθρωποι δεν είχαν αυτήν την… «ευγένεια» της αμαρτίας, δεν θα έφθαναν σʹ αυτόΣυνέχεια ανάγνωσης «Λένε για την Αθήνα, «ζούγκλα‐ζούγκλα» και κανείς δεν φεύγει από εκεί!»

Ο Γέροντας διδάσκει τη σημασία της κατανόησης και της αγάπης στην ανθρώπινη ψυχή και τις σχέσεις. Αντί να καταδικάζουμε το κακό, πρέπει να το διορθώνουμε, προάγοντας την πνευματική μας ζωή μέσα από την κατανόηση και την ανύψωση μας από τον εγωισμό στην αγάπη.

Η υπερβολική ευκολία μπορεί να καταστήσει τον άνθρωπο ανίκανο και τεμπέλη. Οι άνθρωποι επιθυμούν να αποφεύγουν τη δουλειά ενώ αναμένουν υψηλές αποδοχές, ακόμη και χωρίς προσπάθεια. Αυτή η νοοτροπία επηρεάζει και την πνευματική ζωή, όπου επιδιώκουμε την αγιότητα χωρίς προσωπική προσπάθεια.

Ο Ντοστογιέφσκι, κατά την απογευματινή του βόλτα, συνάντησε έναν ζητιάνο που ζητούσε βοήθεια. Αδυνατώντας να προσφέρει χρήματα ή το ρολόι του, τον φίλησε στο χέρι και ζήτησε συγγνώμη. Ο ζητιάνος, ευγνώμον, τόνισε τη σπανιότητα της καλοσύνης που έλαβε.

Το 1915 ο αθηναϊκός τύπος δημοσίευσε ποικίλα θαύματα που συντελέστηκαν από την εικόνα της Μεγαλόχαρης, η οποία είχε μεταφερθεί στην Αθήνα. Η μεταφορά της Εικόνας είχε γίνει για να θεραπευτεί ο βαριά άρρωστος βασιλιάς Κωνσταντίνος, ο οποίος πράγματι θεραπεύτηκε θαυματουργικά. Στην πρωινή εφημερίδα «Αστραπή» αναγράφεται το ακόλουθο θαύμα, όπως το αφηγήθηκε ο έμπορος Δημήτριος Μπουρνιάς,Συνέχεια ανάγνωσης «Βλαστήμησε την Παναγιά αλλά δεν πρόλαβε να τελειώσει τη φράση του…»