Κάποτε ένας ασκητής καθότανε στο ασκηταριό του ψηλά. Κάτω στον κάμπο χαμηλά περνούσε ένας χείμαρρος και είχε βρέξει εκείνη την ώρα και να σου ένας διαβάτης πήγε να περάσει…
Εγονάτισε λοιπόν κάτω μεσ’ την βροχή και στάθηκε πολύ ώρα και προσηύχετο προφανώς να τον βοηθήσει ο Θεός να μην πνιγεί να περάσει.
Βλέποντας τον ο ασκητής από εκεί ένωσε και αυτός την προσευχή του και προσηύχετο και αυτός από εκεί και ασφαλώς θα του Λέει, «Χριστέ μου, βοήθησε τον να περάσει».
Εν πάση περιπτώσει έπειτα από πολύ ώρα, ο ίδιος σηκώθηκε έκανε τον σταυρό του και μπήκε μέσα στο ποτάμι αλλά το ποτάμι τον παρέσυρε και επνίγη. Τα έχασε ο ασκητής. Πώς δεν ακούστηκε η προσευχή και τον άφησε και πνίγη;
Δεν περνάει λίγο και εκεί πάνω στην ζαλάδα του βλέπει έναν άλλον ο οποίος ήρθε και αυτός και πήγαινε προς το ποτάμι.
Ο άλλος δεν εστάθηκε πολύ ώρα, έκανε δυο σταυρούς, τρείς και βουτάει μέσα και περνάει από εκεί.
Τότε τα έχασε τελείως ο μοναχός! Σκανδαλίστηκε.
Είσαι άδικος Θεέ, ο άλλος μέσ’ το νερό τόση ώρα προσεύχεται και δεν έγινε τίποτα και αυτός έκανε ένα σταυρό και πέρασε. Θα φύγω δεν υπάρχει τίποτα είναι άδικος ο Θεός, του έλεγε ο λογισμός του.
Εν πάση περιπτώσει, ο Θεός τον ελυπήθηκε και του στείλε έναν άγγελο να τον διευκολύνει. Πηγαίνει και του λέει, τι είσαι, πως σε βλέπω του λέει είσαι θορυβημένος και λοιπά.
Είναι να μην είμαι λέει θορυβημένος; Λέει για πές μου τι σου συνέβη;
Εδώ λέει παρακολουθούσα και έλαβε χώρα αυτό και αυτό.
Ήτο ένας ο οποίος μισή ώρα εκεί προσηύχετο και εγώ προσευχήθηκα και πέρασε ο άνθρωπος και πνίγηκε και ήρθε έπειτα ένας άλλος λέει ο οποίος δυο σταυρούς μόνο έκανε λέει και πέρασε και δεν πνίγηκε, που είναι λέει η δικαιοσύνη του Θεού;
Μην σκανδαλίζεστε του λέει. Αυτός που εγονάτισε δεν ξανά είχε προσευχηθεί τώρα στην ανάγκη προσευχήθηκε.
Ο άλλος προσεύχεται λέει κάθε μέρα λέει για αυτό λέει ακριβώς έγινε και αυτό είναι αλήθεια, διότι πολλοί άνθρωποι στα δυσμάς του βίου κάτω από τον φόβο του καρκίνου, κάτω από τον φόβο του πολέμου, κάτω από τον Ετζεβίτ και λοιπά… τάματα και αυτά κάνουμε αλλά ο Θεός ξέρει ότι μόλις περάσει το σύννεφο θα ξανά είμαστε ίδιοι και δεν δίδει.
Για αυτό μαζί με την προσευχή για την οποία ομιλώ θα πρέπει να είναι και η ανάλογος ζωή. Επίσης πράγματι πάντοτε ότι τα πάντα εξαρτώνται από Αυτόν και Αυτός είναι εκείνος που κρατάει τα πάντα και διευθύνει τα πάντα.
Έχει δύναμη τεραστία αγαπητοί μου η προσευχή και θα θελα να σας την συστήσω…
Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος †
Βιβλία του αείμνηστου Ιεροκήρυκα θα βρείτε εδώ ▶ panagopoulos
⬇️ Κάνε εγγραφή στο newsletter και πάρε Δωρεάν την Αγία Γραφή
Orthodoxia Blog 