Ο Ντοστογιέφσκι βγήκε στον απογευματινό περίπατό του.
Ενώ η ημέρα έφθανε στο σούρουπο, ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι και του ζήτησε βοήθεια. Ο Ντοστογιέφσκι ψάχνει τις τσέπες του να βρει κανένα κέρμα, αλλά, δε βρίσκει τίποτα. Τότε, ψάχνει το ρολόι του, προκειμένου να το προσφέρει, αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του. Ο μεγάλος συγγραφέας κοκκίνισε λίγο στο πρόσωπο και πάνω στην αμηχανία του έσκυψε, φίλησε το χέρι του τυφλού ζητιάνου και ψέλλισε:
“Συγχώρα με, καλέ μου άνθρωπε, γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω…”.
Τότε, ο γέρος ζητιάνος αποκρίθηκε: “Ευχαριστώ πολύ. Το πήρα! Αυτό που μου έδωσες δεν μπορώ να το βρω αλλού. Το νόμισμα της καλοσύνης, σπάνια το βρίσκω…”
Ακολουθήστε μας
Κάνε ΔΩΡΕΑΝ εγγραφή στο newsletter για να ενημερώνεσαι πρώτος ⬇️
Orthodoxia Blog 