Πώς Έφυγαν από τη Ζωή οι Ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821;

Το Τέλος των Μεγάλων Ηρώων του 1821: Πώς Έφυγαν από τη Ζωή;

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 έδωσε στο φως ανθρώπους που θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας. Πολλοί από αυτούς πέθαναν στη μάχη, άλλοι εκτελέστηκαν από τους εχθρούς, ενώ κάποιοι έκλεισαν τους οφθαλμούς τους σε γηριάτικη ηλικία. Ας θυμηθούμε πώς έφυγαν από τη ζωή μερικοί από τους σημαντικότερους ήρωες του Αγώνα.

1. Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1770–1843)

Ο «Γέρος του Μοριά» υπήρξε ένας από τους κορυφαίους στρατηγούς της Επανάστασης. Μετά την απελευθέρωση, ωστόσο, η πολιτική αναταραχή της εποχής τον οδήγησε σε σύγκρουση με την κυβέρνηση του Ιωάννη Καποδίστρια. Το 1833, φυλακίστηκε από τον βασιλιά Όθωνα με την κατηγορία της συνωμοσίας, αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος. Πέθανε το 1843 στην Αθήνα, σε ηλικία 73 ετών, από εγκεφαλική αιμορραγία.

2. Γεώργιος Καραϊσκάκης (1780–1827)

Ο θρυλικός αντάρτης Καραϊσκάκης έδειξε μεγάλη ανδρεία σε πολλές μάχες, ιδιαίτερα στη Ρούμελη. Το 1827, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Ακροκορίνθου, τραυματίστηκε θανάσιμα σε συμπλοκή με τα οθωμανικά στρατεύματα. Πέθανε στις 23 Απριλίου 1827, λίγες ώρες μετά τον τραυματισμό του.

3. Μάρκος Μπότσαρης (1790–1823)

Ο ηρωικός Μάρκος Μπότσαρης, γνωστός για τη νίκη του στο Κεφαλόβρυσο, σκοτώθηκε στη Μάχη του Καρπενησίου (1823). Κατά τη νύχτα της 21ης Αυγούστου, οδήγησε μια έφοδο εναντίον του οθωμανικού στρατοπέδου, αλλά χτυπήθηκε από σφαίρα στο κεφάλι και απεβίωσε αμέσως.

4. Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας) (1788–1825)

Ο Παπαφλέσσας, ιερέας και επαναστάτης, έδειξε αλάνθαστο θάρρος. Σκοτώθηκε στη Μάχη του Μανιακίου (20 Μαΐου 1825), όταν οι Αιγύπτιοι του Ιμπραήμ κατέκλυσαν το πεδίο της μάχης. Παρά τις συμβουλές να υποχωρήσει, πολέμησε μέχρι το τέλος, λέγεται ότι πεσμένος ακόμα κρατούσε το σπαθί του.

5. Αθανάσιος Διάκος (1788–1821)

Ο Διάκος, ο «Αθάνατος Θύρος της Λαμίας», συνελήφθη στη μάχη της Αλαμάνας (1821) και οδηγήθηκε αλυσοδεμένος στον Ομέρ Βρυώνη. Αρνήθηκε να απαρνηθεί την πίστη του και βασανίστηκε φρικτά πριν θανατωθεί με ανασκολοπισμό.

6. Λάμπρος Κατσώνης (1752–1805)

Προπολεμιστής του 1821, ο Κατσώνης ήταν πειρατής και αντάρτης που πολέμησε τους Οθωμανούς. Ωστόσο, δολοφονήθηκε το 1805 από τον Αλή Πασά, ο οποίος τον προσέλαβε με δόλο και τον εκτέλεσε.

7. Κωνσταντίνος Καναρίς (1790–1877)

Ο θαλασσομάχος που έκαψε το τουρκικό ναυαρχικό πλοίο στην Τένεδο (1822) έζησε αρκετά χρόνια μετά την επανάσταση. Πέθανε φυσιολογικά στην Αθήνα το 1877, σε ηλικία 87 ετών, έχοντας διατελέσει και πρωθυπουργός.

8. Ανδρέας Μιαούλης (1769–1835)

Ο ναύαρχος της επανάστασης πέθανε στη Σύρο το 1835, μετά από μια ζωή γεμάτη ναυτικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, τα τελευταία του χρόνια έζησε σε δυσμένεια λόγω οικονομικών προβλημάτων.

9. Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα (1771–1825)

Η πιο διάσημη γυναίκα ήρωας του 1821, η Μπουμπουλίνα, οργάνωσε ναυτικές δυνάμεις, χρηματοδότησε πλοία (όπως το μεγαλοπρεπές «Αγαμέμνων») και πολέμησε ενεργά για την ανεξαρτησία. Ωστόσο, το τέλος της ήταν τραγικό και άσχετο με τον πόλεμο.

Ο Θάνατός της

Μετά την επανάσταση, η Μπουμπουλίνα εμπλέχτηκε σε οικογενειακή διαμάχη σχετικά με την κληρονομιά της. Στις 22 Μαΐου 1825, ενώ βρισκόταν στον τότε ελληνοκρατούμενο Ναύπλιο, δολοφονήθηκε από πιστολιά σε καυγά με την οικογένεια του πρώην συζύγου της, Δημήτρη Μπουμπούλη. Η δολοφονία έγινε από συγγενείς που διεκδικούσαν την περιουσία της, και λέγεται ότι η τελευταία της κραυγή ήταν:

«Εγώ ζω γι’ αυτή την πατρίδα, και αυτοί με σκοτώνουν σε σπίτι!»

Η Μπουμπουλίνα τάφηκε με τιμές στο Ναύπλιο, και σήμερα η μνήμη της τιμάται σε ολόκληρη την Ελλάδα (ειδικά στη Σπέτσες, την πατρίδα της).

Επίλογος

Η Μπουμπουλίνα, όπως και πολλοί άλλοι ήρωες, δεν πέθανε στη μάχη, αλλά το τέλος της θυμίζει τη δυσαρέσκεια και τις συγκρούσεις που ακολούθησαν μετά την επανάσταση. Παρά τη δολοφονική της εκδίκηση, η συνεισφορά της παραμένει αθάνατη, συμβολίζοντας τη συμμετοχή των γυναικών στον Αγώνα.