Συνεχῶς οἱ Χιλιασταὶ ὁμιλοῦν περὶ Γραφῆς καὶ ἰσχυρίζονται, ὅτι ὅλας τὰς διδασκαλίας των στηρίζουν εἰς τὴν Γραφήν. Αρέσκονται δὲ νὰ ὀνομάζωνται «Σπουδασταὶ τῆς Γραφῆς». Ἀλλ’ ἀφοῦ δὲν παραδέχονται τὴν αὐθεντίαν τῆς Ἐκκλησίας, εἰς χεῖρας των χάνει καὶ ἡ Γραφὴ τὸ κῦρος καὶ τὴν σημασίαν της. Διότι ποῖος βεβαιώνει, ὅτι ἡ Γραφὴ εἶνε ἁγία; Ποῖος ἐγγυᾶται τὴν θεοπνευστίαν καὶ τὴν γνησιότητά της; Ποῖος λέγει, ὅτι τὰ θεόπνευστα βιβλία εἶνε τόσα καὶ ὄχι τόσα, αὐτά καί ὄχι ἐκεῖνα; Καί ποῖος έρμηνεύει τὴν Γραφὴν ὀρθῶς, ὥστε ἡ ἀλήθεια νά μή ἀποβαίνῃ πλάνη, αἵρεσις, ψεῦδος καὶ καταστροφή; Ἡ Ἐκκλησία! Αὐτὴ εἶνε «ὁ στῦλος καὶ τὸ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α’ Τιμ. γ’ 15). Ἡ Γραφὴ εἶνε ἀλήθεια. Ἀλλ’ ἔχει καὶ ἡ ἀλήθεια ἀναγκην στηρίγματος, ἤτοι ἐγγυητοῦ καὶ ἀλαθήτου ἑρμηνευτοῦ. Τοιοῦτον δὲ στήριγμα εἶνε ἡ Ἐκκλησία. Σπουδαία ἡ Γραφή. Ἀλλ’ ἀσυγκρίτως σπουδαιοτέρα ἡ Ἐκκλησία. Ἡ Γραφή εἶνε ἄψυχον βιβλίον. Ἡ Ἐκκλησία εἶνε ζῶν ὀργανισμός, ἐμψυχούμενος ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἔχων κεφαλὴν τὸν Χριστὸν καὶ μέλη μυριάδας πιστοὺς καὶ ἁγίους.
Ἀφοῦ λοιπὸν οἱ Χιλιασταί ἀφαιροῦν τὸ στήριγμα ὑποκάτω τῆς Γραφῆς, ἡ Γραφή καταπίπτει. Ούτω πράγματι οἱ Χιλιασταὶ ἀρνοῦνται δέκα βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, καὶ τὴν ὑπόλοιπον Γραφήν ἑρμηνεύουν ὅπως θέλουν. Κυρίως δὲν στηρίζονται εἰς τὴν Γραφήν, ἀλλ’ εἰς τὴν λογικήν των, καὶ δὲν ἑρμη νεύουν, ἀλλὰ παρερμηνεύουν. Οσα δὲν δύνανται να ἐννοήσουν ἢ δὲν συμφέρουν εἰς αὐτούς, ταῦτα διαστρέφουν καὶ ἀπορρίπτουν. Αἱ ἐξηγήσεις των εἶνε ὀρθολογιστικαί, ὑλιστικαί, αὐθαίρετοι. Ἀμαθέστεροι πάντων, ἐξαιροῦν ἑαυτοὺς τῶν «ἀμαθῶν» ἐκείνων, περὶ τῶν ὁποίων ὁ Ἀπόστολος λέγει, ὅτι «στρεβλοῦσι δυσνόητά τινα, ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφάς, πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν» (Β’ Πέτρ. γ’ 16).
Από το βιβλίο: «ΑΝΤΙΧΙΛΙΑΣΤΙΚΟΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ», Νικόλαου Σωτηρόπουλου, Θεολόγου – Φιλόλογου, Θέμα «ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ», Σελ. 24-25, Έκδοση Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Αδελφότητος «Ο Σταυρός».
Κάνε εγγραφή στο newsletter δωρεάν για να ενημερώνεσαι πρώτος
