«Κάποιος ἀπό τούς πατέρες εἶπε μιά παραβολή γιά τήν ταπεινοφροσύνη: Οἱ κέδροι εἶπαν στά καλάμια:
«Πῶς ἐσεῖς, πού εἶστε ἀσθενικά καί ἀδύναμα, δεν σπάζετε τόν χειμώνα, καί ἐμεῖς, ἐνῶ εἴμαστε τόσο μεγάλοι, τσακιζόμαστε, καμιά φορά μάλιστα καί ξεριζωνόμαστε;»
Καί τά καλάμια ἀπάντησαν: «Ἐμεῖς, ὅταν ἔρθει ὁ χειμώνας καί φυσήξουν οἱ ἄνεμοι, λυγίζουμε ἀπό ἐδῶ καί ἀπό ἐκεῖ ὅπως πᾶνε οἱ ἄνεμοι, καί γι’ αὐτό δέν σπάζουμε. Ἐσεῖς ὅμως, καθώς ἀντιστέκεστε στούς ἀνέμους, διατρέχετε κίνδυνο».
Καί ἐξηγοῦσε ὁ γέροντας ὅτι πρέπει νά ύποχωροῦμε μέ ταπείνωση ὅταν μᾶς μιλήσουν ύβριστικά καί νά δίνουμε τόπο στήν ὀργή, καί νά μή ἐναντιωνόμαστε».
(Εὐεργετινός Α ́, σελ. 413)
Κάνε εγγραφή στο newsletter δωρεάν για να ενημερώνεσαι πρώτος
