«Ήταν δύο γέροντες μοναχοί πού κάθονταν πολλά χρόνια μαζί χωρίς νά μαλώσουν ποτέ. Εἶπε λοιπόν ὁ ἕνας στόν ἄλλον. «Ας μαλώσουμε μιά φορά καί ἐμεῖς ὅπως οἱ ἄνθρωποι». Ὁ ἄλλος ἀποκρίθηκε. «Δέν ξέρω πῶς μαλώνουν”. “Νά”, εἶπε ὁ πρῶτος, «θά βάλω στή μέση ἕνα τοῦβλο καί θά πῶ ὅτι εἶναι δικό μου, ἐσύ θά πεῖς «ὄχι, δικό μου», καί ἔτσι θά γίνει ἡ ἀρχή”.
Ἔβαλε λοιπόν στη μέση τό τούβλο καί εἶπε στον ἄλλον. «Αὐτό εἶναι δικό μου”. “ Όχι”, ἀπάντησε ὁ ἄλλος, «δικό μου”. Εἶπε τότε ὁ πρῶτος. “Ἄν εἶναι δικό σου, πάρε το καί πήγαινε». Καί ἔφυγαν χωρίς να μπορέσουν να μαλώσουν.
(Εὐεργετινός Α ́, σελ. 413)
Κάνε εγγραφή στο newsletter δωρεάν για να ενημερώνεσαι πρώτος
Orthodoxia Blog 