«Κάνετε τά σώματά σας θυσία ζωντανή, ἅγια, εὐάρεστη στό Θεό, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ λατρεία ἄξια τοῦ λογικοῦ σας». Υμνεῖ τό Θεό τό μάτι, ὅταν δέν βλέπει ἀκόλαστα. Καί ἡ γλώσσα, ὅταν ψάλλει. Καί ἡ ἀκοή, ὅταν δέ δέχεται πονηρά άσματα, οὔτε κατηγόριες ἐναντίον τοῦ πλησίον· καί ἡ διάνοια, ὅταν δέν πλέκει μηχανορραφίες, ἀλλά ἀναβλύζει ἀγάπη· καί τά πόδια, ὅταν δέν τρέχουν στο κακό, αλλά φροντίζουν γιά ἔργα ἀγαθά. καί τά χέρια, ὅταν δέν ἁπλώνονται γιά ἁρπαγή καί πλεονεξία γιά τραυματισμούς, ἀλλά γιά ἐλεημοσύνη καί προστασία τῶν ἀδικουμένων. Τότε ὁ ἄνθρωπος γίνεται μια κιθάρα μελωδική, πού ἀναμπέμπει στό Θεό μιά παναρμόνια καί πνευματική μελωδία».
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου,
Εἰς ΡΝ’ Ψαλμόν, ΕΠΕ 7, 532)
Κάνε εγγραφή στο newsletter δωρεάν για να ενημερώνεσαι πρώτος
Orthodoxia Blog 