«Ρώτησε ένας μοναχός τόν ἅγιο Βαρσανούφιο: Αν κάποιος μοῦ δίνει ἕνα πράγμα πού τό χρειάζομαι, βλέπω όμως τήν καρδιά μου ὅτι μέ κάποιο πάθος θέλει νά τό πάρει, τί νά κάνω; Νά τό πάρω, ἐπειδή τό χρειάζομαι, ἤ νά τό ἀφήσω, ἐπειδή τοῦ ἔχω ἀδυναμία;» Ο γέροντας αποκρίθηκε: «Αυτό νά τό ἀντιμετωπίζεις ὅπως τήν τροφή.
Ξέρεις ὅτι καθημερινά χρειαζόμαστε τροφή, δέν μᾶς ἐπιτρέπεται ὅμως νά τρώμε ἀπολαυστικά. Αλλά ἂν φάμε ευχαριστώντας τόν Θεό πού μᾶς ἔδωσε τήν τροφή, ὁ Θεός κάνει τήν τροφή ἁγιασμό καί εὐλογία γιά ἐμᾶς.
Ὥστε λοιπόν, ὅταν χρειάζεσαι κάποιο πράγμα καί ὁ Θεός οἰκονομήσει νά τό ἀποκτήσεις, εὐχαρίστησέ Τον καί καταδίκασε τον ἑαυτό σου ὡς ἀνάξιο, καί τότε ὁ Θεός θά διώξει ἀπό ἐσένα τήν ἀδυναμία γι’ αυτό, γιατί ὁ Θεός ὅλα τά μπορεί. Ἄν ὅμως δέν τό χρειάζεσαι, μήν το παίρνεις, γιατί είναι πλεονεξία»».
(Εὐεργετινός Α ́, σελ. 468)
Κάνε εγγραφή στο newsletter δωρεάν για να ενημερώνεσαι πρώτος
