Δὲν ἀνήκουν στὸ διάβολο ὁ πλοῦτος, τὸ χρυσάφι καὶ τὰ χρήματα, ὅπως μερικοὶ νομίζουν. Διότι «στὸν πιστὸ ἀνήκει ὅλος ὁ κόσμος τῶν χρημάτων, στὸν ἄπιστο ὅμως οὔτε δεκάρα» (Πάρμ. 17, 6α). Καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς πιὸ ἄπιστος ἀπὸ τὸ διάβολο.
Αὐτὸ τὸ λέει ὁ Θεὸς ὁλοφάνερα μὲ τὸ στόμα τοῦ προφήτη Ἀγγαίου: «Δικό μου εἶναι τὸ χρυσάφι, δικά μου εἶναι τὰ χρήματα» (Ἀγγ. 2, 8) καὶ «σὲ ὅποιον θέλω τὰ δίνω» (πρβλ. Λούκ. 4, 6). ‘Ἐσὺ μονάχα νὰ τὰ χρησιμοποιεῖς καλὰ καὶ δὲν εἶναι ἄξιοκατάκριτα τὰ χρήματα. Ὅτὰν ὅμως ἐσὺ τὸ καλὸ τὸ χρησιμοποιεῖς ἄσχημα, τότε, ἐπειδὴ δὲν θέλεις νὰ κατακρίνεις τὸν ἑαυτό σου γιὰ τὴν κακὴ χρήσῃ, ρίχνεις τὸ φταίξιμο μὲ πολλὴ ἀσέβεια στὸ Δημιουρφό του. Μπορεῖ κανεὶς καὶ ἔχοντας χρήματα νὰ σωθεῖ; «Ἠμουνα πεινασμένος καὶ μοῦ δώσατε νὰ φάω» (Μάτθ. 25, 35), ὁπωσδήποτε χρησιμοποιῶντας τὰ χρήματά σας. «Ἤμουνα γυμνὸς καὶ μὲ ντύσατε» (Μάτθ. 25, 36), ὁπωσδήποτε χρησιμοποιῶντας τὰ χρήματά σας.
Θέλεις νὰ μάθεις πῶς μποροῦν νὰ γίνουν εἴσοδος γιὰ τὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ χρήματα; «Πούλησε», εἶπε ὁ Κύριος, «τὰ ὑπάρχοντα σοῦ καί, δῶσ’ τα στοὺς φτωχοὺς καὶ θὰ ἔχεις θησαυρὸ στοὺς οὐρανοὺς» (Μάτθ. 10, 21΄). Αὐτὰ σᾶς τὰ εἶπα γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς ποῦ ἄναθεματίζούν τα κτήματα, τὰ χρήματα καὶ τὰ σώματα. Γιατί δὲν σὲ θέλω οὔτε δοῦλο τῶν χρημάτων, οὔτε, νὰ βλέπεις μὲ μάτι ἐχθρικὸ ὅσα δόθηκαν ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν ἀνθρώπων. Ποτὲ λοιπὸν νὰ μὴν πεῖς ὅτι τὰ χρήματα εἰναι τοῦ διαβόλου. Καὶ ἂν ὁ διάβολος λέει «αὐτὰ ὅλα θὰ σοῦ τὰ δώσω» (Μάτθ. 4, 9), ἐπειδὴ «μοῦ ἔχουν παραδοθεῖ» (Λούκ. 4 6), μπορεί κανεὶς ὅμως νὰ μὴν πιστέψει στὰ λόγια του.
Γιατί πραγματικά, δὲν μποροῦμε νὰ ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στὸν ψεύτη. Ἴσως τώρα νὰ ἀναγκάστηκε ἀπὸ τὴ δύναμη Ἐκείνου ποὺ ἔχει μπροστά του καὶ εἰπε τὴν ἀλήθεια. Γιατί δὲν εἶπε ὅλα αὐτὰ θὰ σοῦ τὰ δώσω, ἐπειδὴ μοῦ ἀνήκουν, ἀλλὰ «ἐπειδὴ μοῦ ἔχουν παραδοθεῖ». Διότι ὁ διάβολος δὲν ἔχει τὴν κυριαρχία πάνω σὲ ὅσα ὑποσχόταν στὸν Χριστό, ἀλλὰ ὁμολόγησε ὅτι τοῦ εἶχε παραχωρηθεῖ ἡ διαχείρηση ὅλων αὐτῶν. Κάθε φορὰ ποὺ καλεῖται κάποιος νὰ ἑρμηνεύσει λόγια τοῦ διαβόλου, πρέπει πρῶτα-πρῶτα νὰ διευκρινίζει τὸ θέμα, ἂν τὰ λογια αὐτὰ εἶναι ἀληθινὰ ἡ ψεύτικα.
Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ», Κατήχηση Φωτισμένων Ἡ, Σέλ. 239-240. ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ», ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΡΕΑΣ
Κάνε εγγραφή στο newsletter δωρεάν για να ενημερώνεσαι πρώτος
