Ἡ ὑπομονὴ εἶναι ἡ ἠθικὴ δύναμη ποὺ κατευνάζει τὰ θλιβερὰ συναισθήματα, τὰ ὁποῖα ἀναπτύσσονται στὴν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου καὶ καταπραΰνει τοὺς πόνους ποὺ προκαλοῦν τὰ βάσανα.
Ὴ ὑπομονὴ εἶναι ἀρετή ἀφοῦ ὑπάρχει ὡς καρπὸς τῆς ἐλπίδας πρὸς τὸν Θεό.
Ἡ θλίψη ὁδηγεῖ στὴν ὑπομονή, ἡ ὑπομονὴ στὸν δοκιμασμένο χαρακτῆρα, ὁ δὲ δοκιμασμένος χαρακτῆρας στὴν ἐλπίδα. Καὶ ἡ ἐλπίδα τελικὰ δὲν ἀπογοητεύει. Ἡ ὑπομονὴ εἶναι ἡ πρώτη τῶν ἀρετῶν διότι μ’ αὐτὴ ἐπιβραβεύεται ἡ σωτηρία. «Ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Μτ. ι’ 22). Στὴν ὑπομονὴ βρίσκεται ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν.
Ὁ Χρυσόστομος λέει τὰ ἑξῆς γιὰ τὴν ὑπομονή: «Ἡ ὑπομονὴ εἶναι ρίζα ὅλων τῶν ἀγαθῶν, μητέρα τῆς εὐσέβειας, κλάδος τῆς εὐφροσύνης, καρπὸς ἀμάραντος, πύργος ἀκαταμάχητος, λιμάνι ποὺ δὲν ταράζεται ἀπὸ τὶς τρικυμίες». Καὶ ἀμέσως: «Τίποτα δὲν εἶναι ἰσάξιο τῆς ὑπομονῆς, ἀλλὰ αὐτὴ ὑπάρχει βασίλισσα τῶν ἀρετῶν, θεμέλιο τῶν κατορθωμάτων, λιμάνι ἀκύμαντο, εἰρήνη μέσα στὸν πόλεμο, γαλήνη στὸν κλυδωνισμό, ἀσφάλεια στὶς ἐχθρικὲς ἐπιβουλές. Αὐτὸν ποὺ τὴν κατέκτησε, τὸν ἔκανε στερεώτερο καὶ ἀπὸ τὸ διαμάντι.
Αὐτὴ οὔτε ὅπλα ἐπιθετικά, οὔτε παραταγμένα στρατόπεδα, οὔτε μηχανὲς ποὺ κινοῦνται ἐναντίον της, οὔτε τόξα, οὔτε δόρατα, οὔτε αὐτὸ τὸ στρατόπεδο τῶν δαιμόνων, οὔτε οἱ φοβερὲς φάλαγγες τῶν ἐχθρικῶν δυνάμεων, οὔτε αὐτὸς ὁ Διάβολος μὲ ὅλη του τὴν παραταγμένη στρατιὰ καὶ δολιότητα, μποροῦν νὰ παραβλάψουν». Καὶ ἀμὲσως: «Βασίλισσα τῶν ἀγαθῶν εἶναι ἡ ὑπομονὴ καὶ κορωνίδα τῶν στεφάνων».
Ὁ δὲ Κύριλλος Ἀλεξανδρείας προσθέτει: «Ἡ ὑπομονὴ εἶναι πρόξενος καὶ προάγγελος κάθε ἀγαθοῦ σὲ μᾶς, ὁ δρόμος γιὰ τὴν προκοπὴ, τροφὸς τῆς ἐλπίδας στὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα». Ἡ ὑπομονὴ διδάσκει νὰ ὑπομένουμε μὲ γενναιότητα τὰ παθήματα, ἀποβαίνει γύμνασμα τῆς φιλοσοφίας καί διδάσκαλος τῆς ἀρετῆς. Τὸ ὄνομα τῆς ὑπομονῆς εἶναι ὄνομα πολλῶν ἱδρώτων καὶ πολλῆς καρτερίας.
Από το βιβλίο: «Τό γνῶθι σαυτόν», Περί Υπομονής, Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης
Κάνε εγγραφή στο newsletter δωρεάν για να ενημερώνεσαι πρώτος
Orthodoxia Blog 