«ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι. (Πραξ. 2,3-4)
Αυτό θέλω να το προσέξετε δίοτι μας το χρησιμοποιούν οι σημερινοί πλανεμένοι, οι «φωτισμένοι», ότι μιλάνε εταίρες γλώσσες. Ναι, μιλήσανε άλλες γλώσσες αλλά οι γλώσσες αυτές είχανε αντίκρυσμα στο ακροατήριο.
Γιατί όπως αναφέρει εδώ:
Είπανε αυτοί, «καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν, Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ῥωμαῖοι, Ἰουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, Κρῆτες καὶ Ἄραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ; » (Πραξ. 2,8-11)
Πώς ακούει ο καθένας; Άρα οι ξένες γλώσσες αυτές που τους έδωσε είχανε αντίκρυσμα Λαών, ο οποίος περίμενε να ακούσει στη γλώσσα του τα γεγονότα.
Εσύ κυρία «φωτισμένη» και κύριε «φωτισμένε» που μου μιλάς εμένα «Κινέζικα» του Έλληνα, τι βλακείες είναι αυτές που μου λες;
Εγώ είμαι Έλλην! Πώς το Πνεύμα το Άγιο δε σε φωτίζει να μου ερμηνεύσεις την Ελληνική
και να μου μιλήσεις την Ελληνική και μου μιλάς ξένες γλώσσες και έχεις το θράσος να μου πεις, «ξέρεις υπάγομαι εδώ», ότι τους δόθηκε η εξουσία να λαλεί ξένες γλώσσες.
Τους έχοντας ανάγκη τη γλώσσαν την ξένη. Το Πνεύμα το Άγιο ξέρει ότι εγώ είμαι Έλληνας πως εσύ μου μιλάς ξένη γλώσσα;
Άρα είσαι δαιμονισμένος.
Γιατί το Πνεύμα το Άγιο δεν κάνει τέτοια παιχνίδια. Δεν ξέρω αν σας το δίνω με απλά λόγια να το καταλάβετε που είναι η πλάνη τους;
Εδώ στέκεται καθαρά, λέγει τους εδώθει «ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις» (Πραξ. 2,4)
Σύμφωνοι, αυτοί είναι Ιουδαίοι και πρέπει να μιλήσουν την Ιουδαϊκήν. Το πολύ-πολύ την τοπικήν γλώσσαν εκεί που μιλούσαν στη Γαλιλαία.
Πάντως, εκεί Ιουδαϊκά. Εδώ όμως ήταν 18 γλώσσες που λέει, και λένε αυτοί μάλιστα ἐξεθαμβήθησαν και λένε ο καθένας λέει από εμάς ακούει στη γλώσσα του, όχι απλός στη γλώσσα του, στη διάλεκτο του!
Η γλώσσα επί παραδείγματι η Ελληνική δεν λέγει, πώς να σας πω, το καθόλου το λέει «καθόλ», έτσι. Αν πας στη Ρούμελη όμως, Έλληνες είναι αυτοί, θα σου πει «ντιπ».
Τοπικό αυτό. Είναι ιδιάζουσα αυτή η γλώσσα έτσι δεν είναι; Λέγετε αυτό, «πω – πω ένα φίδι» Φωνή, αυτός θα πάει να πει «πω – πω ένα συρνούμενο», το λέει συρνούμενο το φίδι.
Είναι διάλεκτος καταλάβατε, όπως εις την Κρήτη, υπάρχει άλλη διάλεκτος.
Όπως εδώ έξω στα Χασιά και λοιπά υπάρχει η Αρβανίτικη. Λέγει, δεν ακούμε μόνο στη γλώσσα μας, την ίδια τη διάλεκτο μας. Καταλάβατε;
Συγκατέβη η Χάρις του Πνεύματος του Αγίου και σε αυτούς που δεν είχανε μάθει Πανεπιστημιακά και ξέρω εγώ τι άλλα γράμματα να ξέρουν την κοινή γλώσσα στο πραγματικό της επίπεδο και είχαν σταθεί στη γλώσσα του λαού, του χωριού του τόπου των, συγκατέβη η Χάρις του Πνεύματος του Αγίου και μιλήθηκε η υπόθεσις αυτή και σε αυτήν τη διάλεκτον, ώστε και αυτοί να ακούσουνε!
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ☦︎
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ – ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος
Τηλέφωνο: +30 210 32 24 819
E-mail: hi@npanagopoulos.gr
⬇️ Κάνε εγγραφή στο newsletter και πάρε Δωρεάν την Αγία Γραφή
Orthodoxia Blog 