Η Μεγάλη Παρασκευή αγαπητοί μου είναι απόδειξις της Αναστάσεως. Της γνησίας Αναστάσεως. Διότι κατά τη Μεγάλη Παρασκευή έλαβαν χώραν, τέτοια γεγονότα που εξασφάλισαν τη γνησιότητα της Αναστάσεως. Πρώτον ο Χριστός μας εσπαργανώθη και ετάφη κατά το Ιουδαϊκό έθιμο.
Τι ήταν το Ιουδαϊκό έθιμον; Να αλείφουν τον νεκρόν με μία κολλητική ουσία, όπως η ρητίνη. Η σμύρνα και η αλόη είναι εσάνς. Είναι δηλαδή άρωμα. Όμως για να βγεί αυτό το άρωμα το εσάνς, αφήνει ένα υπόλοιπο όπως η ρητίνη μία κολλητική ουσία.
Από αυτή όπως θυμάστε ο Νικόδημος με τον Ιωσήφ εκατό λίτρες αγόρασαν. Τον άλειψαν δεόντως και τον εφάσκιωσαν με ένα σεντόνι καθαρό. Αυτό το σεντόνι με αυτή την κολλητική ουσία επάνω στο δέρμα του Ιησού, έγινε γρανίτης, μπετόν όπως θα λέγαμε. Πώς εφόσον εκλάπη εβρέθηκαν τα σεντόνια εκεί, τα οθόνεια κείμενα;
Εάν πήγανε δυο, τρείς, πέντε μαθητές να τον κλέψουν, καθώς εκείνη τη στιγμή αυτοί κοιμόντουσαν έτσι; Τι θα έκαναν; Θα έβαζαν μια κουβέρτα κάτω, θα τον έβαζαν επάνω, να τον πάρουν δυο μπροστά δυο πίσω και να φύγουν. Νομίζω έτσι δεν κλέβουνε;
Δεν ξέρω αν ξέρετε εσείς κανένα άλλο τρόπο κλοπής. Ή θα πηγαίνανε ένα τσουβάλι μεγάλο της ρήγας, θα Τον ρίχνανε μέσα θα Τον έπαιρνε ένας στον ώμο, πενήντα κιλά θα πήγαινε όλος – όλος ο Χριστός, θα τον έπαιρνε ένας και θα έφευγε.
Γιατί να τα ξεκολλήσουν τα σεντόνια; Και πως ξεκολλάνε τα σεντόνια; Ξεκολλάνε τα σεντόνια, έπειτα από αυτή την κολλητική ουσία η οποία ήτανε φτιαγμένος από την Παρασκευή; Δεν ξεκολλάνε! Επήγανε καζάνια με νερό ζεστό και τον εμουλιάσανε μέσα και τα βγάλανε και γιατί να τα βγάλουνε;
Δεύτερον, το σουδάριον λέει, σουδάριον είναι αυτό που δένουνε το κεφάλι, το βρήκανε τυλιγμένο και τυλιγμένο μάλιστα, σε ένα τόπο, εκεί στην άκρη στο μνήμα.
Για ποίο λόγο να είναι εκεί πέρα, και ποίος το τύλιξε;
Τρίτον. Πού ετάφη ο Χριστός; Σε καινόν μνημείο, με ‘αι’. Δεν είχε κανένας τεθεί. Γιατί δεν ετάφη σε κοινόν μνημείον; Σε ένα μνημείο του Ιωσήφ, σε ένα μνημείο της Παναγίας η κάποιο άλλου συγγενούς; Για να μη συκοφαντηθεί η Ανάστασις. Διότι είχε γίνει ένα θαύμα παλιότερα, επί ημερών Προφήτη Ελισαίε.
Κάποτε, κατά λάθος και κατά ανάγκην έριξαν ένα λείψανο μέσα στο τάφο του Προφήτη Ελισαίε και όταν άγγιξε ο νεκρός επάνω στα λείψανα του ανέστη και έφυγε! Για να μην μπορεί να πει κανείς ότι δεν αυτο-ανέστη ο Χριστός αλλά ότι ανέστη δυνάμη άλλων λειψάνων, Προφητών και λοιπά Θεία οικονομία, ετάφη σε καινόν μνημείο, που δεν είχε κανένας τεθεί όπως λέγει.
Ακόμη, τι πήγανε και είπανε στον Πιλάτο οι γραμματείς, οι φαρισαίοι και οι αρχιερείς; Λέει άκουσε να σου πούμε Θυμηθήκαμε κάτι.
Τι θυμηθήκατε; «ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος εἶπεν ἔτι ζῶν» Ματθ. 27 ,63
Εκείνος ο πλάνος, «εἶπεν ἔτι ζῶν», όταν ήταν ζωντανός.
Ότι την τρίτη ημέρα ἐγείρομαι!
Μη γίνει λοιπόν λέγει η δευτέρα πλάνη χειρότερη της πρώτης, δώσε εντολή να σφραγίσουνε τον τάφο ώστε να μην μπορούν να τον κλέψουνε.
Λέει: «ὑπάγετε ἀσφαλίσασθε ὡς οἴδατε.» Ματθ. 27, 65
Ξέρετε εσείς από τέτοια πράγματα λέει, πηγαίνετε. Και πραγματικά πήγανε και σφράγισαν τον τάφο «μετὰ τῆς κουστωδίας» Ματθ. 27, 66
Έτσι δε λέει το Δωδέκατο Κεφάλαιο, στα Δώδεκα Ευαγγέλια την Πέμπτη το βράδυ;
Δηλαδή, βάλανε αλυσίδες γύρω από τον τάφο, από την πέτρα αυτή τη μεγάλη, βάλανε κλειδωνιές και την ασφάλισαν. Άντρες από έξω φυλάνε, ποίος θα πάει να τον πάρει! Ποίος να κυλίσει τον λίθον αυτόν άλλωστε. Ποίος να πάρει σιδεροπρίονο να πάει να κόψει τις αλυσίδες, ποίος να κόψει τις, όλα αυτά τα πράγματα.
Όλα αυτά γίνονται από σκοπού, Θεία οικονομία του Θεού, να μην μπορεί να πει κανένα πονηρό στόμα, ότι ο Χριστός εκλάπη και δεν Ανέστη!
Δημήτριος Παναγόπουλος †
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ – ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος
Τηλέφωνο: +30 210 32 24 819
E-mail: hi@npanagopoulos.gr
⬇️ Κάνε εγγραφή στο newsletter για να ενημερώνεσαι πρώτος
Orthodoxia Blog 