«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστί η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. 5, 3). Αυτό κάτι μάλιστα για τους σημερινούς διανοουμένους μας είναι αστείο. Ότι δεν μπορούν να εμβαθύνουν τι λέγει εδώ. Άστον αυτόν, πτωχός το πνεύματι, δηλαδή είναι βλάξ! Δεν παίρνει στροφές το κεφάλι του. Και το ακούνε αυτό οι χριστιανοί σήμερα.
Εάν δεν κλέψουν, αν δεν ατιμάσουν, αν δεν έχουν φίλο η φιλενάδα, εάν δεν κάνουν κομπίνα, εάν, εάν, εάν, άστον αυτόν.
Πτωχός το πνεύματι αυτός. Είναι βλάξ αυτός. Αυτούς λένε ότι μακαρίζει ο Χριστός.
Τους ανθρώπους δηλαδή που δεν παίρνουνε πολλές στροφές, τα μυαλά τους.
Περί αυτόν έχουν τη γνώμη ότι ομιλεί εδώ, ότι αυτοί είναι οι πτωχοί το πνεύματι.
Όχι, δεν είναι αυτοί. Φτωχός το πνεύματι για τον Χριστόν και μέσα στον μακαρισμόν αυτόν, υπάρχον είναι αυτός που το έχει τετρακόσια όμως θεληματικός κάνει ότι δεν ξέρει τίποτα.
Εάν εν παραδείγματι μπορούσαμε να φέρουμε, εγώ δεν το θέλω σαν επιχείρημα, αλλά χονδρικό επιχείρημα τον Σωκράτη, ήτο φτωχός το πνεύματι. Γιατί;
Διότι αναγνώριζε δια τον εαυτόν του ότι δεν ξέρει τίποτα εν σχέση με εκείνα τα οποία ξέρει. Δεν είπε: «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα»;
Για να το πιστέψει ο άνθρωπος ότι δεν ξέρει τίποτα και δεν είναι τίποτα, εκείνα τα οποία γνωρίζει, κατέχει εν σχέση με εκείνα τα οποία δε γνωρίζει, πρέπει να είναι μεγάλος άνθρωπος. Να είναι ταπεινοφρονών.
Εμείς δεν εξαρτούμε από εκεί, εμείς εξαρτούμε δήθεν την καλοσύνη μας τη σωτηρία μας, εφόσον ο Χριστός δεν εξαρτά από αυτό. Ο Χριστός βλέπει την καλοσύνη προς τον έξω, ελεημοσύνη, παρηγοριά, τη συμπαράσταση προς τον άλλον.
Πώς τι κάνει; Ταπεινό το πνεύματι η εγωιστικό το πνεύματι.
Έχει μία ωραία γνώμη την οποία συνάντησα, ο θείος Χρυσόστομος σε αυτή την περίπτωση, και λέγει κάπου το εξής:
Κάν νηστείαν, κάν ευχήν, κάν ελεημοσύνην, κάν σωφροσύνην, κάν ότι ούν συναγάγεις αγαθόν ταπεινοφροσύνης χωρίς διαρεί και απόκλειται άπαντα.
Ότι θέλεις κάνε λέει.
Νηστεύεις;
Είσαι άνθρωπος προσευχής;
Είσαι άνθρωπος ελεημοσύνης;
Είσαι άνθρωπος της παρθενίας;
Οτιδήποτε κάνει, άμα λείπει η ταπείνωσις το ταπεινό φρόνημα, τίποτα δεν κάνεις!
Αυτό λοιπόν το ταπεινό φρόνημα, το θέλει από κάθε άνθρωπο αυτό.
Δεν είπε ο δείνα και ο δείνα να κάνει αυτό.
Καταλάβατε;
Δεν είπε έτσι. Ου γαρ είπε λέει ο δείνα και ο δείνα, να κάνετε αυτό, όχι, όλους, πλούσιοι, φτωχοί, αξιωματούχοι, επιστήμονες, οι πάντες!
Αδιαφόρος αν είστε κορυφές, και δακτυλοδεικτούμενοι εις τον κόσμο.
Έχετε ταπεινό φρόνημα;
Και μη νομίζετε τίποτα ίδιον, δικό σας.
Να ‘σουν ο σοφότερος άνθρωπός.
Ο Χριστός είναι μηχανικός, και έχει πολλά κατσαβίδια και εάν σου το στρίψει λιγάκι το μυαλό θα πάρεις ένα καλάμι και θα πας να χτυπάς τα χελιδόνια στο σύρμα!
Εσύ που είσαι ο σοφός, ο μεγάλος, ο ευεργέτης, ο εφευρέτης, ο τάδε, ο τάδε, ο τάδε… Ότι έχεις, ότι είσαι, ότι δείνασε, ότι κατορθώνεις, να το εξαρτάς μέσα σου από το Χριστό!
Από τον Αρχηγό της Σοφίας!
Μην πεις είναι τίποτα δικό σου, τότε είσαι πτωχός το πνεύματι, είσαι μακάριος!
Και πράγματι θα μείνεις, δε θα πεθάνεις και θα ταφείς, θα περάσεις επάνω!
Ουκ είπε λέγει, ο θείος Χρυσόστομος είναι, «ο δείνα και ο δείνα», αλλά «οι ταύτα ποιούντες μακάριοι πάντες», «ώστε, κάν δούλος η κάν φτωχός, κάν πένης, καν ξένος, κάν επιστήμον, κάν ιδιώτης, ουδέν εστί το κολίων εσέ, έσεστε μακάριον, αν την αρετή ταύτην ζηλώσης».
Να είσαι, ταπεινός στο πνεύματι, φτωχός στο πνεύματι…
Δημήτριος Παναγόπουλος †
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ – ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος
Τηλέφωνο: +30 210 32 24 819
E-mail: hi@npanagopoulos.gr
⬇️ Κάνε εγγραφή στο newsletter για να ενημερώνεσαι πρώτος
