Διάβαζα κάτι το έχω γράψει σε ένα βιβλίο που έχω γράψει περί τεκνογονίας, αν το έχετε το βιβλίο να το βρείτε αυτό. ίτο ένας από τα Ιωάννινα, ξυλοκόπος, και σε ένα χωρίο εδώ στο Αγρίνιο έκοβε ξύλα, τον είχε πάρει κάποιος με μεροκάματο να κόψει ξύλα και έκοβε ξύλα. ταν στην άκρη ενός χωρίου που ήταν ένα ρέμα, απέναντι από το χωρίο στην πλαγία.
Σε μια στιγμή κατά τις δέκα η ώρα το πρωί, ακούει μυρολόγια, ακούει φωνές κλαυθμηρές, πένθιμες και λοιπά απέναντι, βρέ τι έγινε ποίος πέθανε;
Ακούω περιμένει να ακούσει καμπάνα, όπως είθισται να χτυπάνε στο χωριό την καμπάνα αν κάποιος πέθανε αλλά δεν άκουσε τίποτα, όμως άκουσε με … ρώτησε και λοιπά αφήνει το τσεκούρι του και πηγαίνει από εκεί στο χωρίο να ιδεί τι έγινε τι είναι αυτό που δημιούργησε …
Και τι βρήκε;
Βρήκε μια γυναίκα η οποία είχε γεννήσει κορίτσι και κλαίγανε προκαταβολικός.
Όταν ο άνθρωπος λοιπόν αυτός άκουσε ότι κλαίνε διότι εγεννήθει κορίτσι και τι θα γίνει έπειτα από είκοσι χρόνια και λοιπά, πως θα το παντρέψουν, πώς θα το κάνουν, εστάθηκε εκστατικός.
Ποίος είναι βρε ο πατέρας εδώ πέρα του παιδιού, πέστε του λέει να έρθει ο πατέρας εδώ.
Έρχεται ο πατέρας λοιπόν εκεί πέρα, και αυτός αμέσως κλάματα και τα λοιπά ένα μαντήλι να καθαριστεί, έλα εδώ ρε του λέει.
Γιατί κλαίτε;
Λέει, είμαστε φτωχοί.
Σαν τι, πόσα φτώχεια έχετε του λέει;
Λοιπόν, εν πάση περιπτώσει.
Θέλεις του λέει αυτό το παιδί να σου το παντρέψω εγώ με 50 δραχμές;
Λέει, πώς θα μου το παντρέψεις με 50 δραχμές;
Εδώ μόλις τελειώσω του λέει στο αφεντικό αυτό, θα μου δώσεις 50 δραχμές.
Αυτό το χωράφι κάτω εκεί του λέει δεν είναι δικό σου στη ρεματιά;
Ναι, εγώ του λέει. Θα πάω να πάρω λεύκες του λέει, και θα της φυτέψω.
Και τα 20 χρόνια αυτές θα έχουν γίνει να παντρέψεις 20 κορίτσια!
Έμεινε με ανοιχτό στόμα αυτός!
Και του φύτεψε λεύκες.
Για 20 κορίτσια ρε του λέει, θα έχεις σε 20 χρόνια του λέει, αυτές θα έχεις το κορίτσι σου για παντρειά.
Και ποίος σου είπε ότι θα ζήσει το παιδί αυτό;
Και ποίος σου είπε ότι ο Θεός δε θα ρθει να το πάρει…
Πού ξέρεις τι θα κάνει ο Θεός;
Τι είναι αυτά τα πράγματα τα ειδωλολατρικά;
Είναι πολύς κόσμος λοιπόν που μη γνωρίζοντας πως να πολιτευθεί, βασανίζεται ο άνθρωπος και τι θα γίνει, και που θα πάει, και που θα σταθεί.
Εσύ τι έγινες ρε;
Ποίος εσένα;
Και οι περισσότεροι είναι άνθρωποι οι οποίοι αγωνίστηκαν, πέρασαν από καμίνια, υπέφεραν, έγιναν του κλότσου και του μπάτσου που λέμε, στη θεία κοντά, στη γιαγιά, ξέρω εγώ στη μητριά και λοιπά.
Εντούτοις όμως βγήκανε κάποτε επάνω.
Γιατί να μην υποφέρει;
Γιατί να μη βασανιστεί;
Βασανίστηκα εγώ και δε θέλω εκείνη.
Μα βασανίστηκε και ο Χριστός.
Είσαι εσύ ανώτερος από τον Χριστό;
Πρέπει να βασανιστεί πολλές φορές.
Είναι ο εγωισμός στη μέση πρέπει να παταχθεί.
Είναι χίλιες δυο σκέψεις που πρέπει να σκεφτεί ο άνθρωπος.
Και εντούτοις ο άνθρωπος μαζεύει, το τι θα γίνει μεθαύριο, και πως άραγε οι εξετάσεις να είναι, να είναι έτσι και λοιπά, και να είναι αλήθεια, και κόβεται ο ύπνος, και χάνει την υγεία, και βλέπετε σήμερα, τόνοι καράβια ηρεμιστικά, και όταν λέμε αρχίζεις και παίρνεις ηρεμιστικό, τρελάδικο, πίσω υπάρχει τρελάδικο, μην πλανώμεθα.
Όταν ο άνθρωπος χάσει τον Χριστό του και κατορθώσει ο σατανάς και του φορτώσει πράγματα, ανύπαρκτα πολλές φορές, ανύπαρκτα, και τον βασανίζει να ξέρετε ο άνθρωπος είναι στον προθάλαμο του τρελάδικου, και χρειάζεται προσοχή, διότι δείχνει απιστία εις τον Θεών.
Χρειάζεται λοιπόν ο άνθρωπος να το καταλάβει.
Να περνάει τις ημέρες του όμορφα. Ρόδινες.
Μα και πένθος να έρθει στην ημέρα, Δόξα σοι ο Θεός!
Κάποτε θα περνούσε και από εμάς, δεν θα περνούσαν όλο χελιδόνια από εμάς, θα περάσουν και χάροι, δε χάθηκε ο κόσμος. Χρειάζεται φιλοσοφία η ζωή.
Διαφορετικά πάμε χαμένοι, ο σατανάς θα μας βάλει να τον βλασφημήσουμε τον Θεό.
Θα καταραστούμε την ημέρα που γεννηθήκαμε, θα πάθουμε πολλές ζημιές.
Πολλοί νομίζουν ότι διότι δεν έβγαλαν το πιστόλι να σκοτώσουν κανέναν, ότι είναι εντάξει.
Αν ψάξουνε τις σκέψεις των μόνον, έναντι της προνοίας του Θεού, είναι καταχρεωμένοι.
Και για να βυθιστεί ένα καράβι δεν είναι ανάγκη να είναι φορτωμένο με ογκολίθους, και με άμμο να είναι φορτωμένο βυθίζεται!
Με άμμο, με τα μικρά, μικρά, αυτά τα οποία εμείς λέμε δεν είναι τίποτα.
Δε σκότωσα, δεν έκλεψα είμαι εντάξει.
Δεν είναι λοιπόν απλώς να μας προσθέτει ο Θεός τα χρόνια, αλλά πώς εμείς τα εκμεταλλευώμεθα, πως βγαίνουν αυτά τα χρόνια, τι πρέπει να γίνει…
Δημήτριος Παναγόπουλος †
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ – ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος
Τηλέφωνο: +30 210 32 24 819
E-mail: hi@npanagopoulos.gr
⬇️ Κάνε εγγραφή στο newsletter για να ενημερώνεσαι πρώτος
Orthodoxia Blog 