Πολλοί βαρυγκόμισαν με τις ημέρες αυτές

Πολλοί βαρυγκόμισαν με τις ημέρες αυτές. Ούφ… να περάσουν και αυτές οι ημέρες να ησυχάσουμε! Ώστε ήρθε ο Χριστός στον κόσμον για να σου βάλει μπελάδες;

Εξευτελίστη αυτός, έγινε άνθρωπος ο Θεός και γεννήθηκε μέσα σε ένα παχνί για να σου βάλει μπελάδες εσένα και εμένα;

Πολλοί βαρυγκόμισαν με τις ημέρες αυτές! – Δημήτριος Παναγόπουλος †

Για αυτό ήρθε ο Χριστός στον κόσμον;

Εδέχθην περιτομήν, εδέχθην βάπτισησ υπο ένος δούλου του και ήρθε να σου βάλει μπελάδες στο κεφάλι;

Ο σατανάς σε γελάει.

Δε ήρθε για τέτοια πράγματα ο Θεός.

Ο Θεός ήρθε για να μας ανακουφίσει, ο Θεός ήρθε να σου πάρει τις αμαρτίες σου,

ο Θεός ήρθε Φώς εις τον κόσμον!

Να δώσει φώς να καταλάβεις, «εν τω φωτί σου οψόμεθα φώς».

Ας λέμε ότι είμαστε φωτισμένοι, ότι είμαστε προχωρημένοι, ότι έχουμε γνώσεις, ότι προσσεληνώθημεν.

Εφόσον δεν προσγειώθημεν και δεν καταλάβαμε «ότι χους εσμέν» αποτύχαμε αγαπητοί μου.

Οτιδήποτε και εάν θέλουμε να πιστέψουμε, οσοδήποτε και εάν θέλουμε.

Ο Χριστός ήρθε να πάρει το άγχος από τον άνθρωπο και το άγχος δεν εξαιρείτε από τον άνθρωπο.

Δεν υπάρχει οικογένεια που να μην έχει άγχος και αυτοί οι Χριστιανοί ακόμη έχουνε άγχος δεν επιτρέπεται Χριστιανόπουλο να περιπατή και να συμπεριφέρεται ως ορφανό τολμά να λέγει «Πάτερ ημών εν τοις ουρανοίς» και να τον βλέπεις χαμένα τα νερά γιατί, γιατί ο γιατρός είπε ότι έχει καθίζηση στο αίμα, σοβαρά τα λάχανα και άμα έχει καθίζηση στο αίμα θα πάω μια γρηγορότερα από εκεί που πρόκειται από ήρθα και πρόκειται να πάω!

Δίνει αμέσως ο φόβος, δίνει η αγωνία αυτή, γιατί;

Με φοβερίζει ο καρκίνος;

Τι μπορεί να μου κάνει ο καρκίνος;

Να με πεθάνει;

Μα ο θάνατος κατατροπώθηκε!

Ο Χριστός εσταυρώθηκε, απέθανε και με ανοιχτά.

Τι θα μου κάνει ο θάνατος;

Που είσαι θάνατε το κέντρον;

Πού είσαι θάνατε τον οίκον;

Ανέστη Χριστός!

Ανέστη Χριστός και, και, και, αυτά τα ξέρεις;

Δεν τα έμαθες ακόμη και πότε θα τα μάθεις και που θα τα μάθεις;