Χαίρεται ο διάβολος την πρωτοχρονιά διότι οι άνθρωποι δημιουργούν στον εαυτό τους μια εξωστρέφεια, απομακρύνονται, έχουν φυγόκεντρη τάση από την Εκκλησία.
Και ενώ ξεκινάει ένας καινούργιος χρόνος και θα έπρεπε να ασχοληθούν περισσότερο με τον εαυτό τους, να κρίνουν τον εαυτό τους, να πάρουν αποφάσεις να περισυλλεγούν, να σκεφτούν πώς πέρασε ο χρόνος και τι καλύτερο θα επιτελέσουν στον καινούργιο χρόνο, δυστυχώς αντί να σκεφτούν όλα αυτά ξεμακραίνουν από αυτό το καθήκον και ασχολούνται με ένα σωρό άλλα πράγματα περιττά, ανόητα και βλαβερά παρά με αυτό το υψηλό καθήκον της αυτοκριτικής και της αποφάσεως.
Την πρωτοχρονιά χαίρεται ο διάβολος διότι ο άνθρωπος δεν ασχολείται με την Εκκλησία αλλά κάνει Εκκλησία τα καφενεία τις λέσχες, τα καζίνο και όλα αυτά τα οποία απορροφούν και την σωματική και την πνευματική του δραστηριότητα.
Ασχολείται με τα χαρτιά τα οποία έχουνε μαγική προέλευση και σε μερικές περιπτώσεις που δεν είναι και λίγες δημιουργούνται αυτές τις ημέρες δράματα και θύματα και ψυχικά και οικογενειακά και ατομικά και γενικότερα. Αντί την πρωτοχρονιά ο άνθρωπος να ασχοληθεί και να εστίαση την προσοχή του στον Χριστό μέσο πολλών κατευθύνσεων και οδών ασχολείται με τον χρυσό.
Θα παρασυρθεί είτε από τα χαρτιά, είτε από τα λαχία, είτε από τα φαντασμαγορικά και τα διάφορα άλλα τα οποία επινοούν και δημιουργούν οι κατά τόπους Δήμοι και οι τοπικοί άρχοντες και θα χάσει το μυστικό νόημα της Εκκλησίας που είναι να θέσει τον εαυτόν του και τον χρόνο κάτω από την ευλογία και το θέλημα του Θεού.
Την πρωτοχρονιά δεν κυριαρχεί σε πολλούς ο Θεός αλλά οι αόριστοι και απρόσωποι και ανύπαρκτη τύχη.
Ο άνθρωπος ασχολείται με αυτό το θέμα και όπως καταλαβαίνουμε όλοι αυτό το θέμα της τύχης και ότι έχει σχέση με αυτό είναι εκτός πραγματικότητος καμία σχέση με την Εκκλησία και την γραφή.
Αρχιμ. Σεραφείμ Ζαφείρης †
⬇️ Κάνε εγγραφή στο newsletter για να ενημερώνεσαι πρώτος
Orthodoxia Blog 