Επί τουρκοκρατίας ένας επίσκοπος εκβιαστής τούρκεψε, δεν είχε την δύναμη να κρατήσει το μαρτύριο και ετούρκεψε, τα πέταξε και πάει.
Ένας πήγε και ξέχωσε τον αδερφό του.
Ένας πήγε και ξέχωσε τον αδερφό του και τον βρήκε άλιωτο.
Τρόμαξε!
Τρόμαξε!
Ρωτώντας από εδώ, από εκεί μην ακούτε σήμερα που λένε ότι φταίνε τα φάρμακα και φταίει η γής είναι 1% – 2%, τα άλλα είναι αφορισμοί και άλλες δουλειές στην μέση, εν πάση περιπτώση θα σας πώ και για το ένα και για το άλλο.
Αναζήτησαν, τώρα αυτά τα πράγματα τα λύνει μόνο ο αρχιερεύς, κανένας άλλος δεν τα λύνει, μόνο αρχιερεύς, υπάρχει ειδική ευχή που πάει ο αρχιερεύς και γονατίζει επάνω στον τάφο και τότε θα λυθεί το σώμα αυτό διαφορετικά δεν λύνεται.
Αναζήτησαν λοιπόν να βρούν την αιτία, τι περί τίνος πρόκειται και έμαθε από εδώ από εκεί από γεροντότερους και τα λοιπά ότι κάποτε είχε έλθει σε λόγια και είχε βρίσει έναν ιερέα και ο ιερεύς ως φαίνεται τον αφόρισε τον κατηράστη και έμεινε τυμπανιαίος!
Ο ιερεύς πέθανε, συγνώμη ο αρχιερεύς τον εκατηράστη και έμεινε τυμπανιαίος, όχι ο ιερεύς πέθανε, εν πάσι περιπτώση δεν θυμάμαι πώς ακριβώς αλλά θα σας το λύσω όμως το αίνιγμα.
Αποτέλεσμα είναι αναζητούν τώρα να βρούνε έναν επίσκοπο να κάνει αυτή την δουλεία. Πάνε στον επίσκοπο, λέγει ο επίσκοπος δεν μπορώ να έρθω διότι ο δικός σας ο επίσκοπος ζεί. Λέει έχει τουρκέψει λέει αυτός, δεν ξέρω τι έχει κάνει εφόσον ζεί ο επίσκοπος σας, εγώ δεν μπορώ να έρθω.
Μπροστά στον πόνο βλέποντας το χάλι αυτό του αδελφού του επήγε σε αναζήτηση αυτού του τουρκέψαντος αρχιερέως, τον βρήκε, και κάθεται και του λέει έτσι και έτσι και έτσι και έτσι…
Λέει παιδί μου όπως βλέπεις μην ρωτάς γιατί εγώ δεν είμαι πλέον αρχιερεύς, εγώ είμαι στο τουρκικό μέρος τώρα άσε με ήσυχο!
Αυτός δεν έφευγε τούτο το άλλο, σου μου ξου που του. Τον έπεισε τον έκαμψε να τον πονέσει και να κάνει κάτι. Του λέει λοιπόν ο αρχιερεύς, πήγαινε του λέει κρυφά γιατί θα μας πάρουν το κεφάλι και των δυονών. Να βρείς ένα πετραχήλι και να έρθεις το βράδυ στις έντεκα η ώρα στο νεκροταφείο κρυφά, βάλτο μέσ’ το πετσί σου δεν ξέρω που θα το βάλεις, θα είσαι έντεκα η ώρα την νύχτα στο νεκροταφείο και θα έρθω εγώ εκεί.
Πράγματι λοιπόν πήγε αυτός πήγε και ο αρχιερεύς βάζει το πετραχήλι ο αρχιερεύς και διαβάζει την συγχωρητικήν αυτήν ευχήν για τον αδελφό αυτό του ανθρώπου.
Μόλις είπε το αμήν έμειναν τα κόκαλα, έπεσε ολόκληρο το υπόλοιπο και έγινε χώμα!
Τότε γονατίζει αυτός ξανά και λέει: «Χριστέ μου, με ανέχεσαι ακόμη;».
Παρότι είχε τουρκέψει, δύναμις υπήρχε εκεί πέρα.
Αυτά εμείς οι ορθόδοξοι όχι απλώς πρέπει να τα ξέρουμε αλλά να τα έχουμε από κάτω από το πετσί μας να μας τα βγάλουνε μαζί με το αίμα μας! Και εντούτοις, φτιάξε εδώ τι έκανε ο αυτός, φτιάξε τι έκανε εκεί και διαβάζεται την διαπόμπευση της θρησκείας μας κατά αυτάς, μέσα στο κλινών άστυ των Αθηνών διαβάζετε πάρτε τις εφημερίδες αυτές τις ημέρες να δείτε γίνετε δίκη εναντίον αυτού ο οποίος υποδύεται τον ρόλο του πως τον λέγει εκεί πέρα Πρεβέζης το έχουν κάνει θέατρο και γίνετε δίκη ταυτόχρονα να σας σηκωθεί η τρίχα σας.
Μέχρι πότε θα μας ανέχεται αυτός ο Θεός;
Να κάνουμε εμείς με τον τρόπο τον δικό μας και να τακτοποιούμε τα πράγματα μας;
Δεν μπορεί να μας ανεχτεί ο Θεός για αυτό λοιπόν ακριβώς θα ήθελα να σας πω προσέξατε τα. Προσέξετε τον κλήρο κρατήστε τον ψηλά, χρησιμοποιήστε τον και προσευχηθείτε για αυτόν. Αν θέλει σώζεται δεν θέλει εμένα δεν με κολάζεις.
Θα επανέλθω στο θέμα αυτό για να σας δώσω πιο πολλά στοιχεία, γιατί αυτά που σας μιλώ δεν είναι δικά μου είναι της πατερικής φιλολογίας, είναι της σκέψεως της Εκκλησίας αυτού του Αγίου Πνεύματος, λόγια απαραίτητα και χρήσιμα για τον άνθρωπο!
Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος †
ΕΡΓΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ: https://bit.ly/3dQkEgA
⬇️ Κάνε εγγραφή στο newsletter για να ενημερώνεσαι πρώτος
Orthodoxia Blog 