Παλιάνθρωπε δεν είναι δικό σου το παιδί αυτό;

Οι περισσότεροι άνθρωποι που είναι στην κόλαση και θα είναι μελλοντικός στην κόλαση είναι οι ιεροκατήγοροι.

Ο κατηγορών ιερέα η αρχιερέα κατηγορεί τον ίδιο τον Χριστό.

Εκείνο που με λυπεί ιδιαιτέρως και αναγκάζομαι να μιλήσω κατά αυτή την έννοια, όπου βρεθώ όχι εδώ, όπου βρεθώ είναι στο σημείο αυτό, ότι οι δυστυχισμένοι αυτοί ομιλούν εν ονόματι της Εκκλησίας ότι είναι πιστοί, ότι τον Χριστό τον έχουν μέσα τους, ότι πιστεύουν στον Θεό αλλά δεν μπορούν να τον ανεχτούν αυτόν τον «Χριστέμπορο» εκεί.

Καταλάβατε;

Αυτό το λυπηρό!

Ποιός;

Αυτός που δεν πιστεύει ούτε στον Χριστό ούτε στον Θεό!

Διότι εάν πίστευε… Εφόσον ο Χριστός τον ανέχεται ποιός είσαι εσύ;

Τον ανέχεται η δεν τον ανέχεται;

Δεν τον ανέχεται; Σοβαρά δεν τον ανέχεται;

Πάρτον αυτόν τον αμαρτωλό τον «Χριστέμπορα», και βάλτον να σου διαβάσει λίγο νερό εκεί πέρα, θα γίνει αγιασμός η δεν θα γίνει;

Αν δεν γίνει και χαλάσει;

Τότε να με βάλεις να με φτύσεις εκεί πέρα, αλλά δεν θα χαλάσει.

Δεν θα χαλάσει!

Και εφόσον δεν θα χαλάσει, τι πάει να πεί;

Ότι ο Χριστός τον ανέχεται!

Και πολλές φορές δεν είναι έτσι τα πράγματα τα οποία εμείς διατυπώνουμε.

Κατηγορήθη ο νυν τώρα που βλέπετε εκεί στα δικαστήρια, διαβάζεται και τις εφημερίδες η υπόθεσις του Πρεβέζης, έτσι, μέσα στις άλλες κατηγορίες του Πρεβέζης τον έχουνε ότι ήτο και μοιχός με μία εκεί πέρα και έγινε αιτία μάλιστα να χωρίσει το ανδρόγυνο λόγο της μοιχείας του και είχε παιδί με τον Πρεβέζης και λοιπά…

Αυτό είναι ψέμα! Το παιδί είναι του κυρίου αυτού. Του συζύγου.

Ακούστε την περίπτωση.

Είναι μια αγιογράφος στας Αθήνας και ήρθε ένα παιδί του χωριού από το χωριό της Άρτης στην Αθήνα και έφτασε μέχρι το αγιογραφείο της και το έμαθε το παιδί αυτό αγιογράφο και εφόσον το ανέστησε το μόρφωσε και λοιπά το πήρε και άντρα της.

Το έμαθε ο πατέρας στο χωρίο ότι ο γιος παντρεύτηκε στην Αθήνα.

Έστησε πάντα λίθον να τους χωρίσει, τον παίρνει, έγκυος αυτή τώρα, τον παίρνει τον νεαρό και τον πάει στην Άρτα και του προσφέρει μια κόρη από το χωριό εκεί, την οποία έχει εξώγαμο σήμερα.

Την έμαθε την αγιογραφία, έχει παιδί εξώγαμο και αγιογραφεί τώρα αυτή την ώρα που μιλώ, αγιογραφεί στην μητρόπολη Παραμυθίας στον Τίτο, και λέει τώρα ότι εχώρισε εξαιτίας μοιχείας του Πρεβέζης με αυτόν εφόσον δεν είναι αυτό ο Πατέρας του τον ανακάλεσε και τον πήγε προς τα εκεί δεν αναγνωρίζει το παιδί ότι είναι δικό του η υπόθεση είναι στα δικαστήρια και προ δέκα ημερών είχαν δικαστήριο και ακόμη, σε αναγνωρίσεως του παιδιού και λοιπά και όταν έφτασε στο δικαστήριο αυτή με το παιδί στην αγκαλιά λέγει ο εισαγγελεύς:

Κυρία μου τι κρατάς στο χέρι σου;

Το παιδί μας λέγει αυτή. Είναι αγιογράφος πιστή γυναίκα.

Το παιδί μας!

Μπορούμε να το δούμε;

Και ξεσκεπάζει, ευχαρίστως!

Και ξεσκεπάζει την κουβερτούλα του παιδιού,

Τρόμαξε! Σοκαρίστηκε ο εισαγγελεύς και ζητάει άδεια από τον πρόεδρο και τους συνέδρους.

Ορίστε, αν μου επιτρέψετε λέει την γλώσσα, παλιάνθρωπε δεν είναι δικό σου το παιδί αυτό;

Το παιδί είναι κατάπτυστο δικό του είναι κοπελίτσα τόσα δα!

Κατάπτυστο δικό του, παλιάνθρωπε του λέει, δεν είναι δικό σου το παιδί αυτό;

Είναι γραμμένα στα πρακτικά αυτά που σας λέγω.

Και εντούτοις ο Πρεβέζης έφυγε από την μέση!