Πολλές αμαρτίες δυσκολεύουν την ζωή μας, αλλά όποιος όμως πέσει σε αυτά τα φοβερά και σαρκικά πάθη, τότε μολύνει και την ρίζα του ανθρωπίνου γένους, το σώμα του και επειδή όποιος κοινωνοί γίνεται σύσσωμος και σύναιμος Χριστού δεν δικαιούται μετά απο τέτοιες αμαρτίες να συμμετάσχει στο Ποτήριο της Ζωής.
Ζεί μέσα στον κόσμο της φθοράς και της σήψεως και δεν πέρναΪ μέσα του την Ζωή και την ανανέωση.
Είδαμε λοιπόν πότε χαίρεται και πότε φοβάται ο διάβολος.
Τι θα κάνουμε;
ο Απόστολος Παύλος το λέγει «ουκ έστιν η πάλη ημών προς σάρκα και αίμα». Προσέξτε λέει παλεύουμε αλλά δεν παλεύουμε με ανθρώπους που έχουν σάρκα και αίμα και κόκαλα.
Η πάλη μας είναι προς τα αρχάς του σκότους, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν της επουρανίοις.
Παλεύουμε με αόρατα πνευματικά πνεύματα, πονηρά πνεύματα δαιμόνια δια τούτο αναλάβετε την πανοπλία του Θεού, φορέστε τα όπλα του Θεού, ποιά είναι τα όπλα του Θεού;
Είναι η δικαιοσύνη, η ελπίδα, το Ευαγγέλιο, η πίστη.
Θα επιτρέψει η αγάπη σας να μην ασχοληθούμε λεπτομερώς με αυτά τα όπλα, να τονίσουμε κανα-δυό αλήθειες και με τις οποίες θα κλείσουμε.
Ο άνθρωπος μπορεί να νικήσει τον διάβολο.
Πότε όμως;
Όταν νομίμως πολεμήσει και αθλήση με λιανοντούφεκα και με περιστασιακές μπαταριές δεν πέφτει ο διάβολος, χρειάζεται συγκεκριμένος συστηματικός αγώνας.
Ο διάβολος είπαμε έχει πείρα μεγάλη έχει ρίξει κατά την διάρκεια των αιώνων ανθρώπους που ήταν πολύ πνευματικοί αλλά δεν πρόσεξαν δεν αγωνίστηκαν στο αδύνατο σημείο τους, δεν πολέμησαν συστηματικά δεν έκαναν υπακοή στον πνευματικό τους η στην Εκκλησία και έφτασαν σε σημείο όπου η τραυματίστηκαν σοβαρά η εγκατέλειψαν το στάδιο.
Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι μέσα στα αυτιά μας πρέπει να κυκλοφορεί ένα σύνθημα αυτό που είπε ο Κύριος μας εάν θέλεις να νικήσεις τον διάβολο και να μην δώσεις χαρά σε αυτόν αλλά στον Κύριο μην δίδεις τόπον το διαβόλο, μην τον δίδεις αφορμές μην του ανοίγεις πόρτες και παράθυρα να μπεί.
Λέγει ο Κύριος μας ότι το ακάθαρτο πνεύμα φύγει από τον άνθρωπο φεύγει και αναζητεί λέει διάφορους τόπους να κατοικίσει και δεν βρίσκει και ξαναγυρίζει στον γνώριμο τόπο από όπου έφυγε εάν βρεί λέει τον άνθρωπο σχολάζοντα, δηλαδή να κάθεται αμελής με σταυρωμένα χέρια τότε πηγαίνει και παραλαμβάνει άλλα επτά δαιμόνια πονηρότερα αυτού και γίνονται τα έσχατα του ανθρώπου χειρότερα της πρώτης.
Όταν ο άνθρωπος είναι αμελής, όταν λέει δεν βαριέσαι, όσα πάνε και όσα έρθουν και εν αγωνίζεται μέρα με την μέρα να ανεβαίνει όπως ανεβαίνει εκείνο τα τραινάκι στα Καλάβρυτα ο οδοντωτός κάθε λίγο και ένα σκαλοπάτι να ανεβαίνει, εάν δεν ανεβαίνουμε δίνουμε αφορμές, εάν δεν προσέχουμε δίνουμε αφορμές, εάν αφήνουμε αφύλακτες τις διαβάσεις, τον οφθαλμό μας, των αυτιών μας, τις καρδιάς μας, του μυαλού μας, τότε μπαίνει μέσα το πονηρό πνεύμα και κάνει κατάληψη και αλώνει τον εσωτερικό μας κόσμο και όταν ο διάβολος μπεί, μπαίνει με το τσουβάλι και βγαίνει με το βελόνι.
Για αυτό λέγει ο Κύριος μας δια του Αποστόλου μην πλησιάζεται εκεί που υπάρχουν ακάθαρτα πράγματα μην συγκοινωνείτε με τα έργα του σκότους μην κάνετε παρέες κακές διότι «φθείρουσιν ήθη Χρηστά ομιλίαι κακαί».
Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Ζαφείρης †
⬇️ Κάνε εγγραφή στο newsletter και πάρε Δωρεάν την Αγία Γραφή
Orthodoxia Blog 